Κρίνεται τους υποψήφιους πολιτικά στην κάλπη. Όχι σαν διπλωματούχους μέλη του τεε που θέλουν να μας εξαφανίσουν από προσώπου γης.

Επί 80 χρόνια μεθοδεύουν τον αφανισμό μας έχοντας και το νομοθετικό εργαλείο στα χέρια τους και τους πολιτικούς δικούς τους αλλά  παρόλα αυτά εμείς, αντί να εξαφανιστούμε, γίναμε περισσότεροι και αρχίσαμε να αποκτήσαμε τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτούς.

Πιστεύεται ότι οι διπλωματούχοι μηχανικοί έχουν σωστή κρίση και ότι μπορούμε να τους εμπιστευτούμε το μέλλον μας όταν δεν μπόρεσαν να εξασφαλίσουν το δικό τους και μάλιστα σε περίοδο ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ τους με τον αντίπαλο τους δεμένο πισθάγκωνα;

 Όταν χάνουν παίζοντας σε δικό τους γήπεδο χωρίς αντίπαλο;

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ τουλάχιστον έχω κάποιες αμφιβολίες περί τούτου.

Κατά τα άλλα, πρόταση δική μου, ψηφίζεται κατά προτεραιότητα τους υποψηφίους της περιοχής σας σύμφωνα με την λίστα της ΕΕΤΕΜ ανεξάρτητα του εάν υποστηρίζεται ή όχι το κόμμα στο οποίο ανήκουν.  Την λίστα θα την βρείτε εδώ.

Γεια σας,

Ένας αδούλωτος Μηχανικός …. Τεχνολόγος μπορεί αλλά …. Μηχανικός κύριε Σιφουνάκη μου

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ

ΤΕΙτζήδες μου ρωτήστε τον εαυτόν σας εάν μπορείτε να ψηφίσετε το κόμμα με αρχηγό αυτόν του βίντεο που ακολουθεί και εάν θέλετε να τον βοηθήσετε να επιβάλει σε όλη την χώρα την γνώμη που έχει για εσας

Το πλήρες σκεπτικό της προσφυγής στο ΣτΕ των αποφοίτων ΤΕΙ κατά του τεε

Ο λόγος της έκδοσης του σημειώματος αυτού είναι η λεπτομερής ενημέρωση τόσο των νυν διπλωματούχων του τεε όσο και των συναδέλφων από τα ΤΕΙ για το ιστορικό και το σκεπτικό της προσφυγής των αποφοίτων ΤΕΙ στο ΣτΕ.

Πιστεύω ότι όλοι σας, μεγάλα παιδιά πια, μορφωμένοι και ολοκληρωμένοι πολίτες, διαβάζοντας το κείμενο που ακολουθεί θα μπορέσετε να καταλάβετε την θέση που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και να βγάλετε τα δικά σας προσωπικά συμπεράσματα συμπληρωματικά  του  τρόπου που παρουσιάζονται οι θέσεις του τεε.

Έτσι θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι η ιστορία ξεκίνησε με την απάντηση του τεε σε ανάλογη αίτηση των συναδέλφων οι οποίοι αιτήθηκαν εγγραφή στο εν λόγω επιμελητήριο με βάση την αρχή της ακαδημαϊκής ισοτιμίας των πτυχίων Fachhochscule με των ΤΕΙ όπως αυτή ορίσθηκε από το επιστημονικό συμβούλιο του ΙΤΕ το 1993.

Την απάντηση του τεε θα την βρείτε εδώ.

Με βάση την απάντηση αυτή του συμβούλου του  κράτους οι συνάδελφοι που προσέφυγαν υποστήριξαν το αίτημα τους με το παρακάτω σκεπτικό.

Δικό σας.

«1- Το 1976 με τον Ν. 298/1976 ιδρύονται τα ΚΑΤΕΕ.

2- Το 1983 με τον Ν. 1404/1983 ιδρύονται τα ΤΕΙ (Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα)  και καταργούνται τα ΚΑΤΕΕ. Να σημειωθεί ότι κατά την κατάργηση των ΚΑΤΕΕ με τον νόμο αυτό ο νομοθέτης:

(α) δεν όρισε καμία ισοτιμία αυτών με τα νέα τότε ΤΕΙ αφού απλά τα έκλεισε,

(β) όρισε ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα των νέων τότε σχολών ΤΕΙ ότι θα εκδοθούν από την πολιτεία το αργότερο έξη μήνες πριν την πρώτη αποφοίτηση, δηλαδή περί τα τέλη του 1985, (Ν. 1404/1983-Άρθρο 25 παρ. 2.γ στην σελίδες του νόμου 2575 & 2576) πράγμα που ποτέ δεν τηρήθηκε με αποκλειστική υπαιτιότητα της πολιτείας (η εφαρμογή του άρθρου αυτού ακόμη είναι σε εκκρεμότητα 30 χρόνια μετά), και

(γ) όρισε μια σειρά μεταβατικών διατάξεων στο ΕΝΝΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ (Άρθρο 35 παρ. 1, 2, 3 & 4 στην σελίδα νόμου 2578) με βάση τις οποίες καθόρισε τους κανόνες μεταβίβασης της κινητής, της ακίνητης περιουσίας, των πόρων και τον τρόπο διευθέτησης των εκκρεμών δικαστικών αποφάσεων των ΚΑΤΕΕ στα ΤΕΙ ενόψει της κατάργησης τους.

3- Το 1989 με την έκδοση του Ν. 1865/1989 (ΦΕΚ 210 Α’-28/9/2989, Άρθρο 5, παρ. 1, σελίδα νόμου 4500) τα πτυχία ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ ορίζονται ισότιμα με αυτά των ΤΕΙ.  Να σημειωθεί εδώ παρακαλώ ότι ο νομοθέτης ασχολήθηκε διαχρονικά με τα ΤΕΙ και μετά από το 1983 όπου αυτά ιδρύθηκαν (Ν. 1404/83) καταρτίζοντας δύο  ακόμη νόμους, τον Ν. 2916/2001 και τον Ν. 3549/2007. Με βάση αυτούς τα αναμόρφωσε σε Ανώτατα τροποποιώντας τον ιδρυτικό νόμο των ΤΕΙ, τον Ν. 1404/1983, τόσο όσο θεώρησε αυτός απαραίτητο προκειμένου να πετύχει την ομαλή μετάβαση τους στο καθεστώς των  Ανώτατων και τις δύο φορές που ασχολήθηκε με αυτά. Από το γεγονός του ότι και στις δύο αυτές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις  που έγιναν, τόσο το 2001 όσο και το 2007, ο νομοθέτης δεν έκανε απολύτως καμία αλλαγή στον συγκεκριμένο Ν. 1865/1989, καταλήγουμε στο αδιαμφισβήτητο αποτέλεσμα ότι τα πτυχία των ΚΑΤΕΕ του Ν. 298/1976 και ΤΕΙ του Ν.1404/1983 να  είναι ισότιμα με τα πτυχία Ανώτατων ΤΕΙ διάρκειας σπουδών οκτώ εξαμήνων όπως αυτά κατέληξαν με την εφαρμογή των νόμων Ν. 2916/2001 και Ν. 3549/2007.

4- Το 1992 σύμφωνα με την γενική απόφαση του Δ.Σ. του ΔΙ.Κ.Α.Τ.Σ.Α. (αρμόδιο όργανο για τις ισοτιμίες Ανωτάτων σχολών της εποχής εκείνης) 282/26.6.1992 περί Fachhochscule (FH), το ίδρυμα αυτό δεν αναγνωρίζεται ως ομοταγές των ημεδαπών ΑΕΙ.  Το ΔΙΚΑΤΣΑ βασίστηκε στο γεγονός ότι η διάρκεια σπουδών στα ιδρύματα αυτά είναι επτά (7) εξάμηνα, ενώ στα αντίστοιχα ημεδαπά AEI είναι δέκα (10) εξάμηνα. Η κρίση αυτή του ΔΣ του ΔΙΚΑΤΣΑ επικυρώθηκε δυο φορές από το ΣτΕ (Συμβούλιο της Επικράτειας) με τις αποφάσεις 3156/2001 & 1932/2002 του ΣΤ’ Τμήματος . Επομένως κατά την χρονική εκείνη περίοδο οι τίτλοι σπουδών των σχολών  Fachhochscule (FH) Γερμανίας δεν κατατάσσονται από την πολιτεία σε αυτούς των τότε ΑΕΙ ξεκάθαρα.

5- Το 1993 το Επιστημονικό Συμβούλιο του ΙΤΕ (Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης του Π.Δ. 567/1984-ΦΕΚ 204 Α’) με την απόφαση του 32/7.12.1993 που σας υποβάλω, καθόρισε ότι τα πτυχία των αποφοίτων Fachhochscule (FH) είναι ισότιμα με αυτά των ΤΕΙ ομόφωνα και  ανεπιφύλακτα χωρίς να επιβάλει οποιοδήποτε περιοριστικό όρο ή αντισταθμιστικά μέτρα. Να σημειώσετε εδώ ότι την χρονική περίοδο εκείνη υπήρχαν στην χώρα σαν μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση μόνο τα Ανώτατα (AEI, Πανεπιστήμια, Πολυτεχνεία) και τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (TEI). Έκτοτε με βάση την απόφαση ισοτιμίας αυτή του ΙΤΕ, και σε συνδυασμό με τον ισχύοντα μέχρι και σήμερα Ν. 1865/1989 περί ισοτιμίας πτυχίων ΚΑΤΕΕ-ΚΑΤΕ με ΤΕΙ,  οι απόφοιτοι Fachhochscule (FH) είναι ακαδημαϊκά ισότιμοι με τους απόφοιτους ΤΕΙ έχοντας τα επαγγελματικά δικαιώματα του Πτυχιούχου Μηχανικού Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Η απόφαση αυτή του ΙΤΕ από τότε εφαρμόζεται ανεπιφύλακτα από την Ελληνική Διοίκηση με την έγκριση όλων των Υπουργών που θήτευσαν στο Υπουργείο Παιδείας. Ενόψει δε του ότι, το Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης δεν αποτελεί νομικό πρόσωπο εποπτευόμενο από τον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αλλά δημοσία υπηρεσία υπαγόμενη σ' αυτόν, ο Υπουργός αυτός, εφόσον ήθελε κρίνει ότι διοικητική πράξη εκδοθείσα από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου αυτού δεν είναι νόμιμη, έχει την εξουσία, ασκώντας ιεραρχικό έλεγχο νομιμότητας, να ακυρώσει την πράξη αυτή, διότι το Ι.Τ.Ε αποτελεί υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Έτσι η απόφαση 32/7.12.1993 του ΙΤΕ τέθηκε σε εφαρμογή και μάλιστα ανεπιφύλακτα, αφού όχι μόνο ο έκτοτε αρμόδιος Υπουργός αλλά και κανένας άλλος φορέας όπως το ΤΕΕ που είχε έννομο συμφέρον δεν προσέφυγε ποτέ κατά αυτής στα αρμόδια όργανα της πολιτείας από της έκδοσης της.

6- Το 2001 με την έκδοση του Ν. 2916/2001 τα ΤΕΙ αναβαθμίζονται σε Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και έκτοτε αποτελούν τον Τεχνολογικό Τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης της χώρας.  Να σημειωθεί εδώ παρακαλώ ότι:

6.1- θεσπίζοντας στον νόμο το άρθρο 5 παρ' 12 γ' καθώς και τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 6 παρ' 6 β' του ιδίου νόμου θεμελιώνεται ακλόνητα το γεγονός ότι δεν μπορεί να τεθεί θέμα διαχωρισμού των πτυχίων ΤΕΙ πριν και μετά την ανωτατοποίηση τους,

6.2- Δεν επιβάλλεται καμία μετατροπή ή κατάργηση στον Ν. 1865/1989 και επομένως και από δεύτερη οδό δεν είναι δυνατός ο διαχωρισμός των πτυχίων ΤΕΙ σε αυτά τα πριν και μετά την ανωτατοποίηση τους, και

6.3- Στις μεταβατικές διατάξεις του νόμου δεν καταγράφεται με κανένα τρόπο η κατάργηση των ΤΕΙ του Ν. 1404/1983 και η ίδρυση νέων με την ίδια ονομασία με τον νέο τότε νόμο του 2001. Άλλωστε εάν συνέβαινε αυτό, ακόμη και εάν τα νέα τότε ΤΕΙ είχαν «καταργηθεί και ιδρυθεί» με τον εν λόγω νόμο Ν. 2916/2001 θα έπρεπε επειδή θα ήταν άλλη νομική οντότητα ο νομοθέτης να καθορίσει τους κανόνες μετάβασης των εκκρεμών υποχρεώσεων του καταργούμενου φορέα στον νέο όπως ακριβώς είχε γίνει το 1983 όταν καταργήθηκαν τα ΚΑΤΕΕ και ιδρύθηκαν τα νέα τότε ΤΕΙ (μεταβατικές διατάξεις Ν. 1404/83 στο ΕΝΝΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, Άρθρο 35 παρ. 1, 2, 3 & 4 στην σελίδα νόμου 2578). Επομένως το ότι δεν υπάρχουν οι διατάξεις αυτές τεκμηριώνει  το γεγονός ότι τα ΤΕΙ δεν καταργήθηκαν και επανα-ιδρύθηκαν με τον Ν. 2916/2001 αλλά αναβαθμίστηκαν σε Ανώτατα. Το πώς έγινε αυτό αναλύεται στην παράγραφο 9.3 του παρόντος υπομνήματος.

7- Το 2003 γίνεται δεκτός στο ΤΕΕ ο κος Μιχάλης Πέρρος, με μοναδικό προσόν το πτυχίο του που το 1993 κρίθηκε από το ΙΤΕ ισότιμο με αυτό των ΤΕΙ, αποκτώντας έτσι επαγγελματικά δικαιώματα διπλωματούχου μηχανικού σαν απόφοιτος της σχολής Fachhochscule Wiesbaden Γερμανίας όπως προκύπτει από τις επιστολές του ΤΕΕ που επισυνάπτω (ΤΕΕ 28343/11-11-203 και ΤΕΕ 28466/12-11-2003). Να σημειώσω εδώ ότι σήμερα το 2010, πέρα από την βεβαιωμένη ισοτιμία του ΙΤΕ του 1993, η συγκεκριμένη αυτή σχολή είναι ομοταγής των ΤΕΙ με βάση βεβαίωση ισοτιμίας του ΔΟΑΤΑΠ αυτή την φορά (ΔΟΑΤΑΠ ΧΧΧΧΧ/2010-ΧΧ/ΧΧ/2010 που επισυνάπτεται στην θέση 17 παρακάτω).

8- Την ίδια χρονιά, το 2003, το αρμόδιο για τις ισοτιμίες Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΙΤΕ) απαντώντας σε αίτηση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Επικοινωνίας Πληροφόρησης και Πολιτισμού για τις ισοτιμίες των ΤΕΙ εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ορίζει τους τίτλους σπουδών που απονέμουν τα ΤΕΙ σαν ισότιμους με τους τίτλους σπουδών Diplom που εκδίδουν τα Γερμανικά Fachhochscule (επισυνάπτεται επιστολή ΙΤΕ-1252/14-7-2003, σελίδες 2 συνολικά)

9- Έτσι λοιπόν το 2004 σαν κάτοχος τίτλου σπουδών ακαδημαϊκά ισότιμου με αυτόν του κ. Μιχάλη Πέρρου υποβάλω αίτηση στο ΤΕΕ ώστε σύμφωνα με τις περί ισοτιμίας διατάξεις του Συντάγματος, τις επίσημες ισοτιμίες των νόμων και τις αποφάσεις των αρμοδίων περί ισοτιμιών οργάνων της Ελληνικής πολιτείας προκειμένου να αποκτήσω τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με αυτόν εγγραφόμενος στο ΤΕΕ. Δυστυχώς το ΤΕΕ δια του προέδρου του κου Γιάννη Αλαβάνου απέρριψε την αίτηση μου στερώντας μου το Συνταγματικά και νομοθετικά θεμελιωμένο δικαίωμα μου της εγγραφής μου στο ΤΕΕ, απαγορεύοντας μου την απόκτηση των ιδίων επαγγελματικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που αποδόθηκαν στον ακαδημαϊκά ισότιμο με εμένα κο Μιχάλη Πέρρο (επισυνάπτεται επιστολή ΤΕΕ ΧΧΧΧ/ΧΧ-ΧΧ-2004 εδώ). Σχολιάζοντας την απαντητική επιστολή του κου Γιάννη Αλαβάνου έχω να παρατηρήσω τα εξής:

9.1-Το ΤΕΕ είναι ο δια νόμου επίσημος Σύμβουλος της εκάστοτε κυβέρνησης στα τεχνολογικά ζητήματα,

9.2-Αν και ο κος Γιάννης Αλαβάνος στην απαντητική του επιστολή λαμβάνει υπόψη του την αιτούμενη αρχή της ισότητας (3^η γραμμή της επιστολής του και παράγραφος 4 στην 2^η σελίδα της) αποδεικνύεται από την τεκμηρίωση του σκεπτικού του ότι αποφεύγει να ζητήσει την γνώμη του αρμόδιου την εποχή εκείνη οργανισμού για τις ισοτιμίες στην χώρα, το ΙΤΕ, και ο οποίος είχε ήδη εκδώσει την ομόφωνη απόφαση της Επιστημονικής του Επιτροπής περί της ισοτιμίας των πτυχίων από τα Fachhochscule με τα ΤΕΙ 32/7.12.1993 που ανέφερα παραπάνω και η οποία διαψεύδει τους λόγους της απόρριψης μου που επικαλέστηκε το ΤΕΕ εκκωφαντικά. Να σημειώσω ότι το ΤΕΕ σαν θεσμικός σύμβουλος της πολιτείας δικαιούται αναμφισβήτητα να έχει την οποιαδήποτε γνώμη για το καθεστώς των ισοτιμιών στην χώρα αλλά όταν εκδίδει διοικητικές αποφάσεις που επηρεάζουν την σχέση του κράτους με τον πολίτη και ως εκ τούτου τα Συνταγματικά δικαιώματα του που πηγάζουν από αυτή τότε είναι υποχρεωμένο να πράξει σύμφωνα με την επίσημη θέση της πολιτείας όπως αυτή εκφράζεται από τις αρμόδιες αρχές που στην περίπτωση μας είναι το ΙΤΕ το οποίο ο κος Αλαβάνος αγνόησε.

9.3-Όσο αφορά την άποψη του ΤΕΕ περί διαχωρισμού των πτυχίων σε Ανώτερα και Ανώτατα, αν και εκτός θέματος σε σχέση με την επιδικαζόμενη υπόθεση, δεδομένου ότι η κρινόμενη υπόθεση αφορά την ισοτιμία των αποφοίτων ΤΕΙ με αυτή των αποφοίτων σχολών Fachhochscule (FH) και μάλιστα έτσι όπως την ορίζει το αρμόδιο όργανο της Πολιτείας το  ΙΤΕ από το 1993,  έχω να επισημάνω ότι με το άρθρο 2 του Ν.3549/07 που τροποποιεί το άρθρο 1 του Ν.2916/01 τα ΤΕΙ αποτελούν μέρος του Τεχνολογικού Τομέα των ΑΕΙ.   Παράλληλα ο νομοθέτης  κατοχυρώνει ρητά την ισοτιμία των πτυχίων των ΤΕΙ προ και μετά της εφαρμογής του Ν.2916/01  (Εισηγητική Έκθεση Ν.2916/01 - Πρακτικά της Βουλής κατά τη συζήτηση ψήφισης του εν λόγω νόμου - Έγγραφες Βεβαιώσεις του ΥΠΕΠΘ 52434/Ε5-25.5.2006 και 24141/Ε5-28.2.2007 μετά την ψήφισή του και τα οποία επισυνάπτονται). 

Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης θέσπισε το άρθρο 5 παρ' 12 γ' του Ν.2916/01 καθώς και τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 6 παρ' 6 β' του ιδίου νόμου.  Το γεγονός ότι δεν μπορεί να τεθεί θέμα διαχωρισμού των  πτυχίων των ΤΕΙ  επικυρώνεται και από το σκεπτικό (νομολογία), της αρνητικής για τους πτυχιούχους απόφασης 2028/06 του Αρείου Πάγου, η οποία προκλήθηκε λόγω νομικής ασάφειας του άρθρου 1 του Ν.2916/01 πριν τη τροποποίηση του εν λόγω νόμου από το Ν.3549/07. Επιπροσθέτως σύμφωνα και με την 1291/2003 απόφαση του Γ’ τμήματος του ΣτΕ (Σκέψη 11) προκύπτει σαφώς ότι τα ΤΕΙ είχαν αποκτήσει τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά των ΑΕΙ και πριν την ψήφιση του Ν.2916/01. Ως εκ τούτου χορηγούσαν πτυχία κατ’ ουσία ισότιμα με αυτά των ΑΕΙ του Τεχνολογικού Τομέα, πλην όμως αυτό δεν τους είχε αναγνωριστεί μέχρι τότε.  Στην πραγματικότητα τα ΤΕΙ λειτουργούσαν de facto ως ΑΕΙ (Εισηγητική Έκθεση, Πρακτικά Βουλής- ομιλία Υπουργού Παιδείας Πέτρου Ευθυμίου) και απλά ο Ν.2916/01  προχώρησε στην de jure αναγνώρισή τους, διορθώνοντας παράλληλα τις νομοτεχνικές αδυναμίες του ιδρυτικού νόμου των ΤΕΙ Ν.1404/83 σε σχέση με το άρθρο 16 παρ' 5 του Συντάγματος. Για το λόγο αυτό η αναδρομική και απόλυτη εξομοίωση των πτυχίων των ΤΕΙ πριν και μετά το Ν.2916/01 δεν καταστρατηγεί το άρθρο 16 παρ’ 7 του Συντάγματος αφού ποτέ τα ΤΕΙ δεν λειτούργησαν ως πραγματικές Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές. Άλλωστε ο τότε παριστάμενος Υπουργός Παιδείας στην ομιλία του στη Βουλή (14 Μαΐου 2001) ρητά δηλώνει ότι τα ΤΕΙ δεν ιδρύονται δια αυτού του νόμου αλλά έχοντας αποδείξει στα 18 χρόνια της πορείας τους την αξία τους, διαπιστωτικά εντάσσονται στην ανώτατη εκπαίδευση. Η ερμηνεία του ΤΕΕ για ‘’κατάργηση’’ των ΤΕΙ ως ανώτερων σχολών, έχει καθαρά ‘τεχνικό’ χαρακτήρα που βασίζεται πάνω στην 1291/2003 απόφαση του ΣτΕ και που σε καμία περίπτωση δεν απηχεί την εκπαιδευτική πραγματικότητα, που είχε διαμορφωθεί στα ΤΕΙ. Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης μεριμνώντας ως όφειλε, για τα λεπτά  αυτά νομικά ζητήματα που άπτονται της κατοχύρωσης του νομικού καθεστώτος των ΤΕΙ, δεν διαχώρισε τα πτυχία τους και με ρητή διάταξη εξασφάλισε την ίδια διαδικασία επαγγελματικής κατοχύρωσης με την έκδοση Π.Δ, που θα ισχύουν για όλους τους πτυχιούχους ΤΕΙ ανεξάρτητα έτους αποφοίτησης τους.

9.4-Με δεδομένο ότι οι αποφάσεις των δικαστηρίων δεσμεύουν τη διοίκηση ως προς το διατακτικό τους,  η παράθεση από μέρους του ΤΕΕ, και του υπογράφοντα στο όνομα αυτού προέδρου του κου Αλαβάνου, της νομολογίας του ΣτΕ  στην εν λόγω απορριπτική απάντηση του, είναι αφενός σε λάθος κατεύθυνση διότι το ΤΕΕ ως ΝΠΔΔ με συγκεκριμένη από το νόμο αποστολή δεν δικαιούται να ερμηνεύει τους νόμους ως δικαστικός σχηματισμός και αφετέρου είναι εκτός θέματος διότι  η αναφερόμενη από αυτόν νομολογία είναι άσχετη με την υπόθεση. Τα λεγόμενα μου δε αποδεικνύονται από το σκεπτικό του προέδρου μια και τα σχετικά καταγραφόμενα επιχειρήματα στην επιστολή του ΤΕΕ όχι μόνο δεν αφορούν την αρχή της ισότητας  βάση της οποίας επιχειρεί να μου απαντήσει ο κος Αλαβάνος (αναφέρομαι στην τρίτη γραμμή επιστολής ΤΕΕ, 1^η σελίδα) αλλά και οι αναφερόμενες αποφάσεις 1958/2000, 1178/2003 και 678/2005 του ΣτΕ χρησιμοποιούνται λανθασμένα από αυτόν, μιας και  αναφέρονται σε άλλη υπόθεση και άλλο νομικό καθεστώς στο οποίο σημειωτέον δεν είχε εξετασθεί από το ΣτΕ η εν λόγω ισοτιμία που αποφάσισε το ΙΤΕ το 1993 σε σχέση με τις επίδικες αποφάσεις. Επίσης οι εν λόγω αποφάσεις έκριναν τα ΤΕΙ όπως αυτά είχαν οργανωθεί με το Ν.1404/83 και φυσικά δεν είχαν λάβει υπόψη τους τόσο τις νεότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες του 1989, 2001 και 2007 (Ν.1865/89, Ν.2916/01 και Ν.3549/07), αλλά και τις εξελίξεις στην αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων στην Ε.Ε δυνάμει σχετικών αποφάσεων του ΔΕΚ.

9.5- Το ΤΕΕ σαν ΝΠΔΔ, και ο πρόεδρος του κατά επέκταση, δεν έχει το δικαίωμα και την αρμοδιότητα εκ του νόμου να κρίνει το επίπεδο του πτυχίου μου. Αυτό κρίθηκε ως προς την ακαδημαϊκή του ισοτιμία με βάση την σχετική ομόφωνη και ανεπιφύλακτη απόφαση της μοναδικής αρμόδιας υπηρεσίας για τα θέματα αυτά, Επιστημονικής Επιτροπής του ΙΤΕ το 1993, βρέθηκε δε σαν ισότιμο με αυτό των σχολών Fachhochscule (FH) Γερμανίας και επιβεβαιώθηκε επίσης σαν ισότιμο από τον ΔΟΑΤΑΠ το 2010 (επισυνάπτεται βεβαίωση ΔΟΑΤΑΠ ΧΧΧΧ/2010-ΧΧ/ΣΣ/2010). Έτσι μετά την απόφαση αυτή του ΙΤΕ και του ΔΟΑΤΑΠ, και με δεδομένο ότι το ΤΕΕ δεν έχει διαφωνήσει ποτέ για τη νομιμότητα των αποφάσεων αυτών (δέκα επτά χρόνια μέχρι σήμερα από την απόφαση του ΙΤΕ), οφείλει απλά να την εφαρμόσει.

9.6- Το ΤΕΕ και ο πρόεδρος του κατά επέκταση, δεν έχει το δικαίωμα και την αρμοδιότητα να  προβαίνει σε ιστορική ερμηνεία των νόμων κρίνοντας και ερμηνεύοντας τους  ως ανώτατος Δικαστικός Σχηματισμός. Άλλωστε αποτελεί σαφή παράβαση καθήκοντος εκ μέρους του, η άρνηση εφαρμογής των νόμων και διοικητικών αποφάσεων των αρμοδίων οργάνων της πολιτείας, μέσω της προσπάθειας ερμηνείας τους υπό το φως της Νομολογίας. Εάν ο κος Αλαβάνος διαφωνούσε με τις διατάξεις τους θα μπορούσε να προσφύγει στη δικαιοσύνη και όχι να προσπαθεί να την αντικαταστήσει, ανάγοντας το ΤΕΕ σε δικαστήριο.

Επομένως, η αρνητική απάντηση την οποία εξέδωσε το ΤΕΕ σαν απάντηση στην αίτηση εγγραφής μου και υπέγραψε ως εκπρόσωπος του ο πρόεδρος του κος Αλαβάνος  δεν είναι ούτε πλήρης αλλά και ούτε αιτιολογημένη και ως εκ τούτου άκυρη.

10- Την ίδια χρονιά, το 2004 δηλαδή, εκδίδεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-520/04 με την οποία ο Ευρωπαίος Δικαστής αποφασίζει ότι δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε πείσμα δε του Ευρωπαίου Δικαστή να αναφέρω ότι αν και τα δικά μου δικαιώματα έχουν κριθεί δύο φορές μέχρι σήμερα εντός του Ελληνικού κράτους από τις αρμόδιους κρατικούς φορείς ΙΤΕ και ΔΟΑΤΑΠ και βρέθηκαν σαν ισότιμα με αυτά των αποφοίτων των σχολών Fachhochscule Γερμανίας, παρόλα αυτά το ΤΕΕ μας αντιμετωπίζει διαφορετικά.

11- Το 2005 εκδίδεται η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-274/2005 με την οποία ο Εισαγγελέας του δικαστηρίου αυτού στις προτάσεις του αναφερόμενος σε χώρες όπου  υπάρχουν επαγγέλματα που δεν έχουν ρυθμιστεί νομοθετικά όπως αυτό των Μηχανικών ΤΕΙ σήμερα στην Ελλάδα αλλά τα επαγγελματικά δικαιώματα ρυθμίζονται από ανεξάρτητες επαγγελματικές οργανώσεις όπως το ΤΕΕ που παρέχουν πλεονέκτημα στα μέλη τους  αναφέρει σαν νόμιμο στην παράγραφο 73 κατά λέξη: «Προκειμένου να καλυφθούν όλες οι περιπτώσεις τις οποίες μπορεί να αντιμετωπίσει ο επαγγελματίας, ο κοινοτικός νομοθέτης θεωρεί ότι τα επαγγέλματα που δεν κατοχυρώνονται νομοθετικά από το κράτος μέλος, αλλά ρυθμίζονται από ανεξάρτητες επαγγελματικές οργανώσεις που παρέχουν πλεονεκτήματα στα μέλη τους, πρέπει επίσης να εξομοιώνονται προς τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα.». Νομίζω ότι είναι προφανής η εφαρμογή της πρότασης του κου Εισαγγελέα στην περίπτωση των ΤΕΙ στην Ελλάδα και δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης. Είναι πλήρης και αιτιολογημένη αρκούντως από μόνη της.

12- Επίσης την ίδια χρονιά, το 2005 δηλαδή, εκδίδονται οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-192/05 και C-318/05, με τις οποίες ο Ευρωπαίος Δικαστής αποφασίζει επίσης ότι δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν χρειάζεται νομίζω να αναφέρω την αντίφαση με το ΤΕΕ να δέχεται τους αποφοίτους Fachhochscule και να απορρίπτει τους ακαδημαϊκά ισότιμους τους απόφοιτους ΤΕΙ σαν και εμένα.

13- Εντός του 2005 επίσης με το ΦΕΚ 251 Β’ της 25/02/2005 που αποτελεί συμπλήρωμα του ΠΔ 165/2000 προβλέπεται διαδικασία εξέτασης επάρκειας των αποφοίτων που προέρχονται από άλλη Ευρωπαϊκή χώρα προκειμένου για να αναγνωριστεί ο τίτλος σπουδών τους στην χώρα μας. Για την εφαρμογή αυτού του νόμου συντάσσομαι με την άποψη ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί η εξέταση αυτή αλλά με ταυτόχρονο σεβασμό των περί ισότητας διατάξεων του Συντάγματος. Επομένως υποστηρίζω ότι δίκαιο είναι μεν να υποβάλλονται οι απόφοιτοι εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής στην εξέταση αυτή αλλά μόνο όσοι  απέκτησαν την ιδιότητα του φοιτητή/σπουδαστή μετά την ημερομηνία ισχύος του νόμου αυτού.

14- Το 2007 με την απόφαση του ΕΔ στην υπόθεση C-84/07, ο κοινοτικός δικαστής αποφασίζει ότι:

«14. Στην Ελλάδα το επάγγελμα του οπτικού είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο. Μέχρι τη νομοθετική μεταρρύθμιση του 2001 η πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό, σύμφωνα με τις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος 83/1989, το οποίο επιγράφεται «Επαγγελματικά δικαιώματα πτυχιούχων των τμημάτων: […] ε) Οπτικής, της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Τ.Ε.Ι.)» (ΦΕΚ A΄ 37/7.2.1989), και με τις διατάξεις του νόμου 971/1979, «περί ασκήσεως του επαγγέλματος του οπτικού και των καταστημάτων οπτικών ειδών» (ΦΕΚ A΄ 223/22.9.1979), προϋπέθετε την κατοχή πτυχίου του Τμήματος «Οπτικής» Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, δηλαδή διπλώματος όπως ορίζεται στην οδηγία 89/48, μία από τις προϋποθέσεις χορήγησης του οποίου είναι η επιτυχής ολοκλήρωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας επτά εξαμήνων, κατά το ένα από τα οποία πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί πρακτική άσκηση.

15. Κατόπιν της έναρξης της ισχύος του νόμου 2916/2001, που επιγράφεται «Διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης και ρύθμιση θεμάτων του τεχνολογικού τομέα αυτής» (ΦΕΚ A΄ 114/11.6.2001), η εκπαίδευση αυτή συνίσταται σε κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας οκτώ εξαμήνων, κατά το ένα από τα οποία πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί πρακτική άσκηση.»,

και ως εκ τούτου ορίζει ότι είναι νόμιμο να συμπεριληφθούν τα ΤΕΙ και οι  απόφοιτοί τους στο πεδίο εφαρμογής της Ευρωπαϊκής οδηγίας 89/49/ΕΟΚ ανεξαρτήτως του χρόνου αποφοίτησης τους (δηλαδή πριν και μετά την έκδοση του νόμου Ν. 2916/2001). Έτσι, αυτομάτως, η περιγραφή του κου Γιάννη Αλαβάνου στην απαντητική απορριπτική επιστολή την οποία έλαβα όπου αναφέρεται  «6. Στην περίπτωση σας, είσθε απόφοιτος Σχολής ανώτερης βαθμίδας της χώρας και ασκείτε επαγγελματική δραστηριότητα στη Ελλάδα. Κατά συνέπεια δεν εμπίπτετε στο ρυθμιστικό πεδίο της Οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, ούτε οι διατάξεις του Ν. 2916/2001 παρέχουν την δυνατότητα εγγραφής σας στο Μητρώο Μελών του ΤΕΕ.». κινείται εκτός της περιγραφόμενης νομιμότητας στην απόφαση C-84/07 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

15-  Την ίδια χρονιά, το 2007 δηλαδή, εκδίδεται ο νόμος Ν. 3549/2007 όπου ο νομοθέτης τροποποιεί τον Ν. 2916/2001 και με το άρθρο 2 του νόμου αυτού που προσαρμόζει στα σύγχρονα δεδομένα το άρθρο 1 του Ν.2916/01 ξεκαθαρίζει ότι τα ΤΕΙ αποτελούν μέρος του Τεχνολογικού Τομέα των ΑΕΙ τακτοποιώντας το καθεστώς που τα διέπει σύμφωνα με τις Συνταγματικές επιταγές. Να προσεχθεί ότι και πάλι ο νόμος Ν. 1865/1989 αφήνεται ανέπαφος και ως εκ τούτου η ισοτιμία των πτυχιούχων μηχανικών ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ και ΤΕΙ του Ν. 1404/83 μεταφέρεται αυτούσια και ισχυρή στα πτυχία των ΤΕΙ του Ν. 3549/2007.

16- Το 2008 με την απόφαση 144/2008 της Ολομέλειας του ΣτΕ κρίνονται Συνταγματικοί οι  νόμοι Ν. 2916/01 και Ν. 3549/07 περί Ανώτατων ΤΕΙ χωρίς καμία μεταβολή στον νόμο Ν. 1865/1989 περί ισοτιμίας πτυχίων ΚΑΤΕΕ, ΚΑΤΕ με ΤΕΙ και ως εκ τούτου θεμελιώνεται ακράδαντα το αίτημα μου για αναδρομική εγγραφή στο ΤΕΕ από το 2001 που απόκτησα, σαν Τεχνολόγος Μηχανικός, την ιδιότητα του Ανώτατου.

17- Το 2010, ο  νέος πια φορέας αρμόδιος για τις ισοτιμίες οργανισμός στην Ελλάδα, το ΔΟΑΤΑΠ (Ν. 3328/2005-ΦΕΚ 80-Α’-1/4/2005) αυτή την φορά αναγνωρίζει με την έκδοση αντιστοίχων βεβαιώσεων ότι τα ΤΕΙ είναι ομοταγή των σχολών Fachhochscule Wiesbaden με το πτυχίο των οποίων ο κος Μιχάλης Πέρρος έγινε δεκτός στο ΤΕΕ. Να προσέξετε παρακαλώ εδώ ότι με μοναδικό προσόν το πτυχίο της συγκεκριμένης αυτής σχολής ο κος Μιχάλης Πέρρος έγινε δεκτός από το ΤΕΕ αποκτώντας τα  επαγγελματικά δικαιώματα του διπλωματούχου μηχανικού την στιγμή κατά την οποία ο ακαδημαϊκά ισότιμος με αυτόν δικός μου τίτλος σπουδών απερρίφθη από το ΤΕΕ σαν ανεπαρκής.

Λαμβάνοντας έτσι υπόψη ότι ακριβώς λόγω του ότι «...ανεξαρτήτως των ανωτέρω, από τις αρχές του Κράτους δικαίου, οι οποίες κατοχυρώνονται όχι μόνο από το Σύνταγμα αλλά και με το άρθρο 3 του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης, που κυρώθηκε με το ΝΔ 196/1974 και απέκτησε ισχύ υπέρτερη από τυπικό νόμο, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, συνάγεται ότι, εφόσον με βάση ορισμένο νομοθετικό καθεστώς αποκτήθηκαν δικαιώματα από τους διοικουμένους (ΣΓ: απόφαση ΙΤΕ 32/7.12.1993  και ΔΙΚΑΤΣΑ 282/26.6.1992), δεν είναι επιτρεπτό να καταργούνται τα δικαιώματα αυτά με νεότερο νόμο (ΣΓ: το ΠΔ 165/2000 με βάση τον οποίο οι απόφοιτοι Fachhochscule έγιναν δεκτοί στο ΤΕΕ ως Διπλωματούχοι Μηχανικοί με απεριόριστα επαγγελματικά δικαιώματα), ο οποίος καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς ενώπιον της Διοικήσεως υποθέσεις (ΣΓ: καθυστέρηση έκδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων ΤΕΙ), εφόσον οι υποθέσεις αυτές παρέμειναν εκκρεμείς ενώπιον της Διοικήσεως αδικαιολόγητα επί μακρό χρονικό διάστημα με αποκλειστική υπαιτιότητα των διοικητικών οργάνων (ΣΓ: 24 χρόνια τώρα από την εποχή του 1404/83), με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται από τον νεότερο νόμο (ΣΓ: το ΠΔ 165/2000), ενώ αν τα αρμόδια διοικητικά όργανα προέβαιναν εγκαίρως στη διεκπεραίωση των υποθέσεων αυτών (ΣΓ: στην έκδοση επαγγελματικών δικαιωμάτων των ΤΕΙ), όπως είχαν υποχρέωση, δεν θα καταλαμβάνονταν οι υποθέσεις αυτές από τον νεότερο καταργητικό των σχετικών δικαιωμάτων νόμο.» (απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΣΤΡΑΝ κατά της Ελλάδος της 9.12.1994, παρ. 46 και 49, Δ 26, 239)

18. Τέλος θα πρέπει να επισημανθεί ότι  η συνταγματική πρόβλεψη του άρθρου 16 του Ελληνικού Συντάγματος και ιδίως των παραγράφων 5 και 7 αυτού, που ομιλούν περί ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης δεν έχουν πλέον κανένα επιστημονικό έρεισμα στα σύγχρονα εκπαιδευτικά αλλά και νομικά δεδομένα. Η ποιοτική διαφοροποίηση των δυο αυτών τομέων της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣτΕ 1958/2000) έχει εκλείψει εδώ και πολλά χρόνια, αφού οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνολογία έχουν ανατρέψει πλήρως τα προγράμματα σπουδών των ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι σήμερα πολύ λίγα προγράμματα σπουδών έχουν ως στόχο τη μετάδοση θεωρητικών γνώσεων  με στόχο την εκπαίδευση επιστημόνων που θα εργάζονται κυρίως στην έρευνα.

Η πλειοψηφία των πτυχίων έχουν ένα πιο εφαρμοσμένο χαρακτήρα σπουδών τουλάχιστον στον ‘Α κύκλο (Βασικό Πτυχίο) που μπορεί να εμπλουτιστεί με περαιτέρω γνώσεις στο Β’ κύκλο σπουδών (Μεταπτυχιακά) εφόσον κάποιος το επιθυμεί.

Η Ε.Ε γνωρίζοντας αυτήν τη πραγματικότητα, ότι δηλαδή τα πτυχία του Α’ κύκλου σπουδών της διαδικασίας της Bologna με ελάχιστη διάρκεια σπουδών τα τρία έτη, καλύπτουν πλήρως όλες τις απαραίτητες  γνώσεις, τα εξομοιώνει εμμέσως πλην όμως σαφώς με τίτλους σπουδών μεγαλύτερης διάρκειας. Έτσι σύμφωνα και με την 36/2005 οδηγία της Ε.Ε που αντικαθιστά την 89/48 προκύπτει ότι εφόσον ένα πτυχίο έχει ως ελάχιστη διάρκεια σπουδών (μεταδευτεροβάθμια) τα τρία έτη, τότε μπορεί να εξομοιωθεί και με πτυχία 4 ή και 5 ετών σπουδών.

Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται ήδη και στη χώρα μας, όπου όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, πτυχιούχοι κολλεγίων καθώς και ξένων ιδρυμάτων με τριετείς σπουδές, αποκτούν πλήρη επαγγελματική εξομοίωση με αποφοίτους Ελληνικών ΑΕΙ με διάρκεια σπουδών τα 4 ή και τα 5 έτη.  Έτσι το άρθρο 16 παρ΄7 του Ελληνικού Συντάγματος έχει de facto τροποποιηθεί όσον αφορά το θέμα της ποιοτικής διαφοροποίησης των πτυχίων Ανώτατης και Ανώτερης Εκπαίδευσης, τα οποία πλέον δεν διαφοροποιούνται στην Ε.Ε ήδη από το 1989.

Ως εκ τούτου συνάγεται ότι,

Όσον αφορά τα εντός της Ελλάδας εκπαιδευτικά δρώμενα τα ΤΕΙ με βάση τις αποφάσεις των αρμοδίων για τις ισοτιμίες οργάνων της Ελληνικής πολιτείας διαχρονικά, από το 1993 μέχρι σήμερα, είναι ισότιμα με τα Fachhochscule (FH) Γερμανίας ανεξαρτήτως του τρόπου που αυτά είχαν οργανωθεί και λειτουργούσαν όλα αυτά τα χρόνια (Ν. 298/76, Ν. 1404/83, Ν. 2916/01 και Ν. 3549/07),

Όσο δε αφορά τα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεδομένα όπως αποδεικνύεται από τις επανειλημμένες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν είναι δίκαιο να αντιμετωπίζονται διαφορετικά πολίτες με τα ίδια δικαιώματα εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επομένως η απόρριψη της αιτήσεως μου από το ΤΕΕ προκειμένου εγγραφώ με τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις που έγιναν δεκτοί οι ακαδημαϊκά ισότιμοι μου κάτοχοι πτυχίου Fachhochscule (FH) Γερμανίας αποτελεί δυσμενή διάκριση εις βάρος μου και η αδικία αυτή πρέπει να ανακληθεί από το δικαστήριο σας.»

Αυτάααααααα λοιπόν.

Και να θυμάστε ότι δεν είναι αθέμιτο η προσφυγή στην δικαιοσύνη όταν υπάρχει διαφωνία απόψεων μεταξύ των πολιτών.

Ελπίζω να σας βοήθησα στην κατανόηση του αιτήματος των ΤΕΙ για αναγνώριση των δικαιωμάτων τους που βάναυσα καταπατούνται 30 χρόνια τώρα από τους πολιτικούς της χρεωκοπίας.

Γεια σας,

Ένας αδούλωτος Μηχανικός …. για λίγο ίσως στο σκοτάδι ακόμη.

Μια φωτό χίλιες λέξεις. Δύο φωτό δύο χιλιάδες. Απλή η αναλογία. Βλέπετε στιγμιότυπα από την διευρυμένη ολομέλεια της διοικούσας του τεε με αφορμή τις κινητοποιήσεις των νυν διπλωματούχων που κορυφώνονται στις 03/02/2012.

Οι αρχικές φωτογραφίες βρίσκονται  στο σύνδεσμο: http://portal.tee.gr/portal/page/portal/TEE_HOME/NEWSLETTER20120127.pdf 

Να είσαι καλά Χρήστο μου (ποιητική αδεία ο ενικός της οικειότητας στην προσφώνηση).

Πάνω που ψάχναμε να βρούμε την ημερομηνία ήρθες εσύ με την επαναστατική γυμναστική του τεε και μας το μαρτύρησες.

Και το λέω αυτό γιατί έχω την εντύπωση ότι είναι παλιά συνδικαλιστική συνήθεια να κορυφώνονται οι διαμαρτυρίες την ημέρα που ψηφίζονται νομοσχέδια τα οποία δεν έχουν την υποστήριξη των συνδικαλιστών.

Έτσι είμαι σχεδόν σίγουρος ότι στις 03/02/2012 θα είναι η αποφράδα ημέρα.

«The D-day» που έλεγαν και οι σύμμαχοι όταν βγήκαν στην Νορμανδία.

Πάντως όπως και να έχουν τα πράγματα να ξέρεις ότι εμείς είμαστε ήρεμοι μιας και κάναμε το καθήκον μας στο ακέραιο μέχρι σήμερα.

Τιμήσαμε τα νιάτα μας, τις οικογένειες μας, τις σπουδές μας, τις σχολές μας, τους συναδέλφους μας και τον κοινωνικό μας περίγυρο.

Μένει μόνο να δούμε πως η επίσημη πολιτεία θα εκτιμήσει την προσπάθεια αυτή.

Να είσαι σίγουρος πως στο ραντεβού αυτό με την ιστορία θα είμαστε όλοι μας παρόντες και έτοιμοι. Για τα καλύτερα και τα χειρότερα.

Άλλωστε νομίζω ότι έχεις συνειδητοποιήσει ότι στις 04/02/2012, εάν ισχύει η παραπάνω υπόθεση μου, η Ελλάδα θα γυρίσει σελίδα.

Κάτι σαν Πρωτοχρονιά να πούμε όπου τα κάλαντα είναι απαραίτητα.

Και τότε ή θα μας τα πείτε ή θα σας τα πούμε.

Καλή αντάμωση να έχουμε όπως και να καταλήξει η ιστορία αυτή.

Γεια σας

Ένας αδούλωτος Μηχανικός ...... ίσως ....  για λίγο ακόμη στο σκοτάδι.

Από το δεύτερο κιόλας άρθρο μου σας είχα πει ότι κάποτε μπορεί να τραγουδήσουμε ότι μια μέρα θα το γράψει η ιστορία πως διώξαμε από την Αθήνα τα θηρία. Για να δούμε το τραγούδι περιμένοντας ….. να αλλάξει ο καιρός. Μέχρι τότε .. ισότης το ζητούμενο

Παπιολόγιο

Μπορεί κάποιοι να τους βολεύει να κάνουν την ……

ενόψη ραγδαίων εξελίξεων στον κλάδο, και να ΠΙΕΖΟΥΝ και άλλους να κάνουν το  ίδιο κάνοντας χρήση της θεσμικής του ιδιότητας όχι για την τήρηση του νόμου αλλά στην καθυστέρηση εφαρμογής του, ώστε να γίνουν πολλές οι ……

Αλλά έχουν γνώση οι ….

μια και το τέλος δεν είναι μακριά ……

Καλή μας όρεξη. Στήθος πάπιας με κυδώνι. Απλά καταπληκτικό πιάτο.

Εκτός εάν περιμένουνε την ……

Πρώτα να πάει καλιά της, οπότε πάμε πάσο.

Και μια διασημότητα της αλλοδαπής της γνωστής συντεχνίας του ….. Ντίσνευ…

Γεια σας,

Ένας αδούλωτος Μηχανικός … για λίγο ακόμη στο σκοτάδι ….. την εποχή της τροϊκανής πάπιας με κουστούμι και ταγέρ.

Μάκης Βορίδης στην ΝΕΤ «..θα γίνουν κάποιες προσαρμογές όπως στο ΤΕΕ και τους μηχανικούς σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ …»

Τι γίνεται με αυτό το τεε τελευταία ρε συ Χρήστο; (συγνώμη για τον ενικό της οικειότητας αλλά ως γνωστόν φταίει ο ποιητής και η ριμάδα η άδεια του)

Αλλάζουν το τεε χωρίς ούτε μια ανακοίνωση της διοικούσας;

Ολόκληρος υπουργός αυτός, ολόκληρος Σύμβουλος της Πολιτείας εσύ, δεν τον πήρες ένα τηλέφωνο να σου πει τι αλλαγές πάει να κάνει στο σπίτι των Μηχανικών; Στο σπίτι σου;

Δεν μπορεί. Θεσμικοί και οι δύο θα σου είπε.

Δεν μας λες και εμάς να μάθουμε;

Ένα σου λέω μόνο.

Πρόεδρε ο  λαός σου περιμένει να τον ενημερώσεις.

Γεια σας,

Ένας αδούλωτος Μηχανικός … για λίγο ακόμη στο σκοτάδι

Και οι συμβολαιογράφοι την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια. …… Τι γίνεται ρε Χρήστο; …… Θα μας πεις να μάθουμε και εμείς;

Τα παιχνιδάκια με .... δίπλωμα και .... τρίπλωμα θα μπορούσα να πω

Συνάδελφοι διπλωματούχοι, με λύπη μου ξέρετε βλέπω τις κινητοποιήσεις σας.

Όχι όμως ως προς το περιεχόμενο, αφού αναφαίρετο πολιτικό σας δικαίωμα είναι να ζητήσετε και να διεκδικήσετε ότι θέλετε, αλλά ως προς την χρονική στιγμή που η διοικούσα του τεε επέλεξε να τις κάνει.

Την τελευταία στιγμή,....., την ύστατη τούτη ώρα που θα έλεγε και ο ποιητής.

Τώρα που αλλάζει ο χρόνος μεταξύ των άλλων.

Θα ήθελα να ξέρετε λοιπόν ότι δεν σας λένε την αλήθεια. Ότι φτιάξανε μια εικονική πραγματικότητα προκειμένου να πετύχουν οι κινητοποιήσεις τους. Όπως ακριβώς έκαναν μέχρι σήμερα με τα ΤΕΙ.

Ότι σας βγάζουνε στο πεζοδρόμιο με ψέματα προκειμένου οι συνδικάλες να κρατήσουν τις καρέκλες τους χωρίς να τους ενδιαφέρει η φτώχεια και η ανέχεια σας.

Σας χρησιμοποιούν όπως ακριβώς σας εκπαίδευσαν.

Σας χρησιμοποιούν σαν τον στρατό με τα διπλώματα δείχνοντας σας εμάς για να μην βλέπετε τι κάνουν αυτοί.

Και να ξέρετε όσο αυτοί έχουν εξασφαλισμένη την καρέκλα εσείς έχετε εξασφαλισμένη την φτώχεια και τις αυξήσεις. Κομματικά αποκόμματα όλοι τους σας κάνουν ότι ακριβώς κάνουν οι πολιτικοί που τους εκπαίδευσαν ρημάζοντας τον Ελληνικό λαό τόσο καιρό. Ψέματα και ευρεία χρήση του βούρδουλα με τις χρεωκοπίες.

Όσο αυτοί ηγούνται τόσο εσείς θα λέτε δεν έχω σε παιδιά και σύζυγο. Και αυτό είναι ανεξάρτητο από τα ΤΕΙ. Είναι αποτέλεσμα των πολιτικών τους σήμερα που τα ΤΕΙ είναι ακόμη έξω από το παιχνίδι και έτσι ούτε μπορούν να κατηγορηθούν ότι συνέβαλαν αλλά και δεν μπορούσαν να επηρεάσουν τις παραμέτρους αυτού που ήδη ζείτε.

Δηλαδή με άλλα λόγια τα ΤΕΙ στην λίστα των διεκδικήσεων σας είναι το κερασάκι στην τούρτα μια και δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την χρεοκοπία του ΤΣΜΕΔΕ το οποίο αφειδώς χρηματοδοτούν χωρίς αντίκρισμα και τα άλλα οικονομικά που θέτετε.

Εν μέσω κρίσης λοιπόν, αφήνοντας πίσω τα επαγγελματικά που μας χωρίζουν τόσα χρόνια, σας καλώ να κοιτάξετε το διεκδικητικό πλαίσιο με βάση το οποίο το τεε σας έβγαλε στους δρόμους.

Σας καλώ να κάνετε χρήση της περίφημης αναλυτικής σκέψης του μηχανικού έστω και μια στιγμή. Αφήστε εμάς απέξω προς το παρόν και κοιτάξτε τα του οίκου σας που λέει και ο παπάς στην λειτουργία. Μετά ξαναβρίστε μας, δεν χανόμαστε. Άλλωστε εμείς από εδώ και πέρα θα είμαστε συνέχεια διαθέσιμοι δίπλα σας για να σας πληροφορήσουμε και να σας εξηγήσουμε από πρώτο χέρι του τι πραγματικά συνέβαινε μέσα στο τεε.

Ο καιρός άλλωστε της τεχνητής πραγματικότητας έφτασε στο τέλος της. Και για την Ελλάδα και για το τεε.

Πάρτε στα χέρια σας την κατάσταση των κινητοποιήσεων σας και μόλις δείτε πως σας μεταχειρίζονται στοίχημα πως θα αμέσως μετά θα πάρετε και τα μέτρα σας.

Βάλτε λοιπόν δίπλα σε κάθε διεκδίκηση την ημερομηνία που αυτή προέκυψε.

Σίγουρα θα δείτε πως πολλά από τα θέματα που σήμερα σας έβγαλαν στον δρόμο εκκρεμούν για μήνες. Μέχρι και την υπόθεση των δασκάλων ξέθαψαν προκειμένου να μεγαλώσει η λίστα.

Μετά ρωτήστε τον πρόεδρο γιατί τόση καθυστέρηση για να αντιδράσει.

Ρωτήστε τον γιατί ειδικά σας βγάζει στον δρόμο χρονιάρες μέρες.

Χρήστο πες τους την αλήθεια (μετά συγχωρήσεως ο ενικός της οικειότητας, αλλά ένεκα ποιητική αδεία που λέγαν οι παλιοί....).

Αλλιώς θα το μάθουν από αλλού και δεν πρέπει διπλωματούχοι άνθρωποι ........

Στην ανάγκη συνάδελφοι διπλωματούχοι ρωτήστε την Αννούλα. Αυτή άλλωστε έστειλε την περίφημη επιστολή στα συναρμόδια της υπουργεία προκειμένου  να ανοίξουν τα επιμελητήρια για τους αποφοίτους ΤΕΙ και για την οποία η διοικούσα του τεε δεν συμπεριέλαβε τίποτα απολύτως στο διεκδικητικό πλαίσιο που σας έβγαλε στους δρόμους πρωτοχρονιάτικα.

Συνάδελφος σας είναι, δεν μπορεί θα σας απαντήσει για το τι την ανάγκασε να το κάνει. Και μάλιστα τώρα. Χρονιάρες μέρες. Όχι τίποτα άλλο αλλά να ξέρουμε και εμείς τον λόγο.

Γιατί δεν πιστεύουμε ότι ξύπνησε μια μέρα απότομα και είπε να βάλει τα ΤΕΙ στα επιμελητήρια και μάλιστα εγκαταλείποντας την πρόσφατη πρόταση της στον κο Κακλαμάνη να ηγηθεί ομάδας βουλευτών προκειμένου να κάνουν την ΕΕΤΕΜ επιμελητήριο (Αλλάχ αλ ακμπάρ, ...., μέγας είναι ο γιαραμπής και μας βοήθησε να ξεφύγουμε, εεε, μέσα στην τόση ατυχία είχαμε και εμείς λίγη ρέντα, λογικό νομίζω).

Κάτι θα συνέβη. Δεν μπορεί;

Για την ιστορία και μόνο, σήμερα είναι 21/12/2011 και ο χρόνος μετράει αντίστροφα ....... για τις κινητοποιήσεις του τεε ....... φυσικά .......... και τεχνολογικά.

Καλή χρονιά και υγεία να έχουμε όλοι μας. Προσωπικά, οικογενειακά και επαγγελματικά. Διπλωματοτεχνολόγοι ή Τεχνολογοδιπλωματούχοι ή όπως αλλιώς γουστάρετε. Όλοι μαζί όμως. Χρειάζεται αυτό το μαζί στις δύσκολες εποχές που περνάμε.

Για τους καταπιεσμένους τεχνολόγους ειδικά εύχομαι καλό υπόλοιπο του αιώνα που διανύουμε καθώς και για τους είκοσι επτά που ακολουθούν δηλαδή ίσον 28 αιώνες το όλον, όσο και τα χρόνια που δεν έχουμε επαγγελματικά δικαιώματα.

Ζωή ναχουμε.

Θα δείτε το γιατί σε λίγο. Το ελπίζω δηλαδή και εγώ μαζί με εσάς ..........

Γεια σας,

Ένας για λίγο ακόμη αδούλωτος, τεχνολόγος μηχανικός ..... σύντομα κοντά σας και αλλιώς (με την καλή έννοια εννοείτε βεβαίως-βεβαίως).

Στα σοβαρά τώρα πρόεδρε να ξέρεις στην πολιτική που λανσάρεις από την ημέρα της εκλογής σου στο τεε είμαστε μαζί σου. Και εμείς ξέρεις υποστηρίζουμε σθεναρά ότι οι αποφάσεις του ΣτΕ πρέπει να εφαρμόζονται, από εδώ μέχρι το ευρωδικαστήριο μεριά να πούμε, θεός φυλάξει..

Ελπίζω να έχεις την ίδια άποψη και του χρόνου.

Ωχ, μου ξέφυγε το κόμμα ........ !!!!!!!! Θα σας πω σε άλλο άρθρο το που εάν δεν το καταλάβατε μόνοι σας. Αν και νομίζω μέχρι το επόμενο άρθρο ότι θα το έχετε καταλάβει. Βάζω και στοίχημα.

Τειτζίδες μου, τρισεκατομμυριοευτιχισμένο το 2012 (ουφ το είπα) !!!

Γερά και μην σκύβετε κεφάλι. Έχουμε δίκιο και δεν μπορεί θα το βρούμε. Άλλωστε θυμόμαστε που το έχουμε βάλει. Εγώ τελευταία πάντως το είδα στο ΔΟΑΤΑΠ. Είδα και το τεε εκεί που κρυφοκοίταζε.

Ξανά-μανά γεια σας. Αυτή την φορά οριστικά. Είναι καρατσεκαρισμένο.

Αννούλα, κύριοι του τεε, ……, ξέρουμε ότι ήδη ξέρετε και από την πλευρά μας είμαστε σε σιγή ασυρμάτου, ……, προς το παρόν, ……, όβερ

Να περάσει η επόμενη παρακαλώ. Άλλωστε οι κυρίες προηγούνται. Υπόθεση C 424/09. Φρεσκότατη. Έτοιμη για σερβίρισμα. Μα στο τεε βεβαίως-βεβαίως.

Για το pdf αρχείο πατήστε εδώ

Αιτούν δικαστήριο

Συμβούλιο της Επικρατείας

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Χριστίνα Ιωάννη Τόκη

κατά

Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

Αντικείμενο

Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής απόφασης - Συμβούλιο της Επικρατείας - Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διαρκείας τριών ετών (ΕΕ L 19, σ. 16) - Ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 3, της οδηγίας 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού (ΕΕ L 206, σ. 1) - Πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα ή άσκησή του υπό τους ίδιους όρους με τους ισχύοντες για τους ημεδαπούς - Επάγγελμα του μηχανικού περιβάλλοντος - Έννοια της "επαγγελματικής πείρας"

Διατακτικό

Το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διαρκείας τριών ετών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001, έχει την έννοια ότι ο μηχανισμός αναγνωρίσεως τον οποίο αυτό προβλέπει εφαρμόζεται οσάκις το επίδικο επάγγελμα εμπίπτει, εντός του κράτους μέλους προελεύσεως, στο άρθρο 1, στοιχείο δ΄, δεύτερο εδάφιο, της ιδίας οδηγίας, ανεξαρτήτως του αν ο ενδιαφερόμενος είναι πλήρες ή μη μέλος της οικείας ενώσεως ή οργανώσεως.

Για να μπορέσει να ληφθεί υπόψη, για τους σκοπούς του άρθρου 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/19, η επαγγελματική πείρα, βάσει της οποίας ο αιτών δικαιολογεί αίτησή του προς λήψη της εγκρίσεως ασκήσεως ενός νομοθετικώς ρυθμιζόμενου εντός του κράτους μέλους υποδοχής επαγγέλματος, πρέπει να πληροί τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις:

-    η προβαλλόμενη πείρα πρέπει να έγκειται σε εργασία με πλήρη απασχόληση επί τουλάχιστον διετία κατά τη διάρκεια των δέκα προηγούμενων ετών·

-    η εν λόγω εργασία πρέπει να συνίσταται στη σταθερή και τακτική άσκηση δέσμης επαγγελματικών δραστηριοτήτων οι οποίες προσιδιάζουν στο οικείο επάγγελμα εντός του κράτους μέλους προελεύσεως, χωρίς να απαιτείται η εν λόγω εργασία να καλύπτει το σύνολο των ως άνω δραστηριοτήτων, και

-    το επάγγελμα, όπως αυτό ασκείται συνήθως εντός του κράτους μέλους προελεύσεως, πρέπει να είναι ισοδύναμο, ως προς τις δραστηριότητες τις οποίες αυτό καλύπτει, εκείνου για την άσκηση του οποίου ζητήθηκε άδεια εντός του κράτους μέλους υποδοχής.

____________

¹ - ΕΕ C 24 της 30.1.2010.

Όπου προσέχουμε τα τρία πάρα πολύ ωραία πραγματάκια που μας λέει ο τσίφτης, ο μάγκας, ο ευρωπαίος δικαστής, ο καραμπουζουκλής.

1^ον ότι η εμπειρία πρέπει να είναι τουλάχιστον διετής,

2^ο ότι  δεν απαιτείται η εμπειρία να καλύπτει το σύνολο των δραστηριοτήτων της ειδικότητας,

Και ….

Και ….

Και ….

3^ο ότι είναι ανεξάρτητο το εάν  ο ενδιαφερόμενος είναι πλήρες ή μη μέλος της οικείας ενώσεως ή οργανώσεως……

Που πρακτικά σημαίνει ότι οσονούπω το τεε μας τελειώνει και βάζω στοίχημα ότι το ξέρουν.

Εσείς συνάδελφοι πόσα χρόνια έχετε που αποφοιτήσατε;

Γεια σας,

Ένας αδούλωτος Μηχανικός

Ανάπτυξη εγχώριας τεχνολογίας αιχμής στην διανομή ενέργειας ή αλλιώς η επαγγελματική ευθύνη που έχουν σε περίσσεια οι διπλωματούχοι και όχι οι των ΤΕΙ (κλικ στο τίτλο)

Η εμπειρία του συναδέλφου της υπόθεσης C-425/09. Η πολιτική σήψη, η κοινωνία των πολιτών χωρίς δικαιώματα, η δυσμενής μεταχείριση των αποφοίτων ΤΕΙ από την πολιτεία και η απαξίωση του τίτλου σπουδών μας σε όλο τους το μεγαλείο

Αναδημοσίευση από  το φόρουμ Μηχανικών Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (www.engineertech.gr).

Γράφει ο ίδιος ο συνάδελφος.

Δικό σας,

«Συνάδελφοι,

 Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοιχθεί σχετικά με τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, θα ήθελα να σας αναφέρω και τη δική μου περίπτωση. Έχω πτυχίου Μηχανολόγου από τα ΤΕΙ, έχω πάρει MSc Μηχανικού Παραγωγής από την Αγγλία και έχω αποκτήσει τον τίτλο του Chartered Engineer από το Engineering Council της Αγγλίας. Μετά την αναγνώριση του MSc μου από το ΔΙΚΑΤΣΑ (ως ισότιμο με τα απονεμηθέντα από τα ελληνικά Πανεπιστήμια), κατέθεσα αίτηση στο ΣΑΕΙ (Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικής Ισοτιμίας Τίτλων Αλλοδαπής). Φυσικά, υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση στην εξέταση της υπόθεσής μου από τις εσκεμμένες απουσίες των μελών της Επιτροπής (μέλη του ΤΕΕ) που θα έκριναν την υπόθεσή μου.  Μετά από την πάροδο 2 ετών (ενώ η σχετική νομοθεσία αναφέρει ως μέγιστο χρόνο εξέτασης κάθε αίτησης τους 4 μήνες) με δικαιολογίες του τύπου ότι δεν είχε συμπληρωθεί ο φάκελός μου, τελικά και ενώ η πρόταση της εισηγήτριας ήταν η απευθείας αναγνώρισή μου, η επιμονή 2 μελών της Επιτροπής (μέλη του ΤΕΕ) οδήγησαν την Επιτροπή στην έκδοση απόφασης που να επιβάλει αντισταθμιστικά μέτρα. Να αναφέρω εδώ ότι πέρα από τα προαναφερόμενα "προσόντα" στο ΣΑΕΙ κατέθεσα και αποδεικτικά προϋπηρεσίας σε θέση μηχανολόγου μηχανικού (προϊστάμενου τμήματος) σε μεγάλη ελληνική βιομηχανία τα οποία φυσικά δε λήφθηκαν υπόψη. Τα αντισταθμιστικά μέτρα φυσικά δε μου ανακοινώθηκαν με αυτή την πρώτη απόφαση αλλά έπρεπε να περιμένω περίπου δύο χρόνια ακόμη. Όσον αφορά τα αντισταθμιστικά, μου επέβαλαν τα μέγιστα επιτρεπόμενα από τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία. Προσέφυγα στο ΣτΕ (Οκτώβριος του 2004), η υπόθεσή μου συζητήθηκε τον Ιανουάριο του 2008 (μετά από 6 αναβολές) και μέχρι σήμερα, 15 μήνες μετά, δεν έχει εκδοθεί απόφαση.

Τα αναφέρω όλα αυτά έτσι ώστε να μην υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι η απόκτηση ενός master ή ενός επαγγελματικού τίτλου Chartered Engineer έστω και αν προέρχεται από αναγνωρισμένο επιμελητήριο της Ευρώπης δε διασφαλίζει την "αυτόματη" εγγραφή στο ΤΕΕ και κατ' επέκταση την απόκτηση επαγγελματικών δικαιωμάτων.

Είμαι στη διάθεσή σας για οποιεσδήποτε διευκρινήσεις.

 ΥΓ. Αλήθεια, έχει υπόψη του κανείς πόσο μπορεί να καθυστερήσει η έκδοση απόφασης από το ΣτΕ; (έτσι για να υπολογίσω πόσο πρέπει ακόμη να περιμένω)»

Την επόμενη Τετάρτη θα σας παρουσιάσω μία ακόμη υπόθεση συναδέλφου που πέρασε από το ΔΕΚ.

Μετά θα έχουμε όλο τον χρόνο να συζητήσουμε τα υπέρ και τα κατά των τεσσάρων συνολικά υποθέσεων που μας έδωσε τελευταία το ΔΕΚ και που αφορούν τα επαγγελματικά μας δικαιώματα που η σημερινή κυβέρνηση θα έβγαζε πολύ σύντομα …… κα Διαμαντοπούλου μου το …… 2009.

Στην κα Διαμαντοπούλου, μια και την θυμήθηκα σαν επικεφαλής των 18 της περίφημης άχρηστης επερώτησης όταν ήταν κυβέρνηση η επάρατη ΝΔ και έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα που κάνει και αυτή σήμερα (δηλαδή τίποτα),  να της πω:

-πρώτον να μην βιάζεται γιατί έχουμε χρόνο μια και μόνο 30 χρόνια έχει καθυστερήσει η Ελληνική πολιτεία να νομοθετήσει τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΤΕΙ. Άλλωστε σε γαλαξιακό επίπεδο το χρονικό αυτό διάστημα είναι περίπου μηδέν, και

-δεύτερο να της ευχηθώ και καλά κρασιά.

Γεια σας και καλή λευτεριά.

Ένας αδούλωτος μηχανικός …. τεχνολόγος του Ν 388/89 κε πρόεδρε βεβαίως-βεβαίως.

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον ……. Η αρχή του τέλους ….

Αναδημοσίευση από: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:62009J0422:EL:HTML

Και να πεις ότι δεν μας το λέγανε στο στρατό; Μας το λέγανε αλλά εμείς γελάγαμε. Που μυαλό τότε; Γιατί και ο Ευρωδικαστής συμφωνεί όπως αποδεικνύεται από την παρακάτω απόφαση με την ρήση «ο νέος είναι ωραίος αλλά ο παλιός είναι αλλιώς».

Δικό σας.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (όγδοο τμήμα)

της 2ας Δεκεμβρίου 2010 (*)

«Άρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ – Οδηγία 89/48/EΚ – Αναγνώριση διπλωμάτων – Έννοια του όρου “επαγγελματική πείρα”»

Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C‑422/09, C‑425/09 και C‑426/09,

με αντικείμενο αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα), με τις από 12 Μαΐου 2009 αποφάσεις, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 28 Οκτωβρίου 2009, στο πλαίσιο των δικών

Βασιλική Στυλιανού Βανδώρου (C-422/09),

Βασίλειος Αλεξάνδρου Γιανκούλης (C-425/09),

Ιωάννης Γεωργίου Ασκοξυλάκης (C-426/09)

κατά

Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (όγδοο τμήμα),

συγκείμενο από τους K. Schiemann (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, L. Bay Larsen και C. Toader, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: P. Mengozzi

γραμματέας: K. Malacek, υπάλληλος διοικήσεως,

έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 23 Σεπτεμβρίου 2010,

λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:

–        η Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την E. Σκανδάλου,

–        η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους Γ. Ζαββό και H. Støvlbæk,

κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

1        Οι αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 1, στοιχείο ε΄, και 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών (ΕΕ 1989, L 19, σ. 16), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/19/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2001 (ΕΕ L 206, σ. 1, στο εξής: οδηγία 89/48).

2        Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν στο πλαίσιο εκδικάσεως των διαφορών μεταξύ, αφενός, των Β. Βανδώρου, Β. Γιανκούλη και Ι. Ασκοξυλάκη, και, αφετέρου, του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με αντικείμενο ορισμένες αποφάσεις του Συμβουλίου Αναγνώρισης Επαγγελματικής Ισοτιμίας Τίτλων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (στο εξής: ΣΑΕΙΤΤΕ). Με τις αποφάσεις αυτές το ΣΑΕΙΤΤΕ εξάρτησε το δικαίωμα των αιτούντων στην κύρια δίκη να εξασκήσουν στην Ελλάδα τα επαγγέλματά τους, τα οποία δικαιούνται να ασκούν σε άλλα κράτη μέλη, από μέτρα αναπληρώσεως, ήτοι από δοκιμασία επάρκειας ή πρακτική άσκηση προσαρμογής.

 Το νομικό πλαίσιο

 Η νομοθεσία της Ενώσεως

3        Από την τρίτη και την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 89/48 προκύπτει ότι σκοπός της είναι η εφαρμογή ενός γενικού συστήματος αναγνωρίσεως των διπλωμάτων το οποίο θα διευκολύνει, για τους Ευρωπαίους πολίτες, την άσκηση όλων των επαγγελματικών δραστηριοτήτων για τις οποίες απαιτείται, εντός του κράτους μέλους υποδοχής, η κατοχή διπλώματος μεταδευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, εφόσον κατέχουν διπλώματα τα οποία τους προετοιμάζουν για τις δραστηριότητες αυτές, πιστοποιούν την ολοκλήρωση τριετούς τουλάχιστον κύκλου σπουδών και έχουν χορηγηθεί εντός άλλου κράτους μέλους.

4        Το άρθρο 1 της οδηγίας 89/48 ορίζει:

«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοείται:

α)      ως δίπλωμα, οποιοδήποτε δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλος τίτλος ή οποιοδήποτε σύνολο τέτοιων διπλωμάτων, πιστοποιητικών ή άλλων τίτλων:

–        που έχει χορηγηθεί από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, η οποία έχει οριστεί σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους,

–        από το οποίο προκύπτει ότι ο κάτοχός του έχει περατώσει με επιτυχία κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών, ή μερική παρακολούθηση ισοδύναμης διάρκειας σε πανεπιστήμιο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα ή άλλο ίδρυμα ισότιμου επιπέδου και, ενδεχομένως, ότι έχει περατώσει με επιτυχία την επαγγελματική εκπαίδευση που απαιτείται επιπλέον του κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών και,

–        από το οποίο προκύπτει ότι ο κάτοχός του διαθέτει τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα για να αναλάβει ή να ασκήσει επάγγελμα που είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο εν λόγω κράτος μέλος,

εφόσον η εκπαίδευση που πιστοποιείται από το εν λόγω δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο έχει πραγματοποιηθεί κατά το μεγαλύτερό της μέρος στην Κοινότητα, ή εφόσον ο κάτοχός του έχει τριετή επαγγελματική πείρα που βεβαιούται από το κράτος μέλος το οποίο έχει αναγνωρίσει ένα εξωκοινοτικό δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο.

[…]

[…]

γ)      ως νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, η δραστηριότητα ή το σύνολο νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων που αποτελούν το επάγγελμα αυτό σε ένα κράτος μέλος·

δ)      ως νομοθετικά κατοχυρωμένη επαγγελματική δραστηριότητα [νοείται] η επαγγελματική δραστηριότητα για την πρόσβαση στην οποία, την εξάσκησή της ή για ένα τρόπο εξασκήσεώς της, σε ένα κράτος μέλος απαιτείται, αμέσως ή εμμέσως, βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, η κατοχή διπλώματος. Τρόπους εξασκήσεως μιας νομοθετικά κατοχυρωμένης επαγγελματικής δραστηριότητας συνιστούν ιδίως:

η εξάσκηση δραστηριότητας υπό επαγγελματικό τίτλο, εφόσον η χρήση αυτού του τίτλου επιτρέπεται μόνον στους έχοντες δίπλωμα που καθορίζεται από νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις,

–        στον τομέα της υγείας, η εξάσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, εφόσον για την επ’ αμοιβή εξάσκηση αυτής της δραστηριότητας, ή/και την επιστροφή των ιατρικών δαπανών, απαιτείται σύμφωνα με το εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης η κατοχή διπλώματος.

[…]

ε)      ως επαγγελματική πείρα, η πραγματική και νομική άσκηση του σχετικού επαγγέλματος σ’ ένα κράτος μέλος·

στ)      ως πρακτική άσκηση προσαρμογής, η άσκηση νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος που πραγματοποιείται στο κράτος μέλος υποδοχής υπό την ευθύνη αναγνωρισμένου επαγγελματία και που συνοδεύεται, ενδεχομένως, από συμπληρωματική εκπαίδευση. Η πρακτική άσκηση υπόκειται σε αξιολόγηση. Οι λεπτομερείς κανόνες της πρακτικής άσκησης και της αξιολόγησής της καθώς και το νομικό καθεστώς του ασκούμενου μετανάστη καθορίζονται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής. […]

ζ)      ως δοκιμασία επάρκειας, έλεγχος που αφορά αποκλειστικά τις επαγγελματικές γνώσεις του αιτούντος, ασκείται δε από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής με σκοπό να εκτιμηθεί η ικανότητα του αιτούντος να εξασκήσει νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο εν λόγω κράτος μέλος.

Για τη διενέργεια του ελέγχου αυτού, οι αρμόδιες αρχές, με βάση τη σύγκριση της εκπαίδευσης που απαιτεί το κράτος μέλος υποδοχής με την εκπαίδευση του αιτούντος, καταρτίζουν κατάλογο των τομέων γνώσεων οι οποίοι δεν καλύπτονται από το δίπλωμα, ή τον (τους) τίτλο(-ους) που επικαλείται ο αιτών.

Στη δοκιμασία επάρκειας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο αιτών είναι αναγνωρισμένος επαγγελματίας στο κράτος μέλος καταγωγής ή προέλευσής του. Η δοκιμασία αυτή καλύπτει τομείς γνώσεων που επιλέγονται μεταξύ εκείνων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο και των οποίων η γνώση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εξάσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής. Η εν λόγω δοκιμασία μπορεί επίσης να καλύπτει τη γνώση της δεοντολογίας που ισχύει για τις οικείες δραστηριότητες στο κράτος μέλος υποδοχής. Οι λεπτομερείς κανόνες της δοκιμασίας επάρκειας καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους, τηρουμένων των κανόνων του κοινοτικού δικαίου.

[…]»

5        Κατά το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 89/48, αυτή εφαρμόζεται στους υπηκόους κράτους μέλους οι οποίοι επιθυμούν να ασκήσουν ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή μισθωτοί, νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα σε κράτος μέλος υποδοχής.

6        Το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, της οδηγίας 89/48 προβλέπει:

«Όταν, στο κράτος μέλος υποδοχής, η πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα ή η εξάσκησή του προϋποθέτει την κατοχή διπλώματος, η αρμόδια αρχή δεν μπορεί να αρνείται σε υπήκοο κράτους μέλους την πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό ή την εξάσκησή του, υπό τους ίδιους όρους με τους ημεδαπούς, επικαλούμενη την έλλειψη προσόντων:

α)      αν ο αιτών κατέχει το δίπλωμα που επιβάλλεται από άλλο κράτος μέλος για την πρόσβαση στο εν λόγω επάγγελμα ή την εξάσκησή του στο έδαφός του και το οποίο έχει ληφθεί σε ένα κράτος μέλος, […]».

7        Δυνάμει του άρθρου 4 της οδηγίας 89/48:

«1.      Το άρθρο 3 δεν θίγει την ευχέρεια του κράτους μέλους υποδοχής να απαιτεί επίσης από τον αιτούντα:

α)      να αποδεικνύει ότι διαθέτει επαγγελματική πείρα, όταν η διάρκεια της εκπαίδευσης την οποία επικαλείται, σύμφωνα με το άρθρο 3, στοιχεία α΄ και β΄, είναι κατά ένα τουλάχιστον έτος κατώτερη από τη διάρκεια που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής. […]

[…]

β)      να πραγματοποιήσει πρακτική άσκηση προσαρμογής, επί τρία έτη κατ’ ανώτατο όριο, ή να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας:

–        όταν η εκπαίδευση την οποία έχει λάβει, σύμφωνα με το άρθρο 3, στοιχεία α΄ και β΄, αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από το δίπλωμα που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής, ή

[…]

Εάν το κράτος μέλος υποδοχής προτίθεται να απαιτήσει από τον αιτούντα να παρακολουθήσει πρακτική άσκηση προσαρμογής ή να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας, οφείλει να εξακριβώσει πρώτα εάνοι γνώσεις που απέκτησε ο αιτών από την επαγγελματική πείρα του είναι ικανές να καλύψουν, πλήρως ή εν μέρει, την ουσιώδη διαφορά που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.

Εάν το κράτος μέλος υποδοχής κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας, οφείλει να παρέχει στον αιτούντα την επιλογή μεταξύ πρακτικής ασκήσεως προσαρμογής και δοκιμασίας επάρκειας. Στην περίπτωση επαγγελμάτων, η εξάσκηση των οποίων απαιτεί επακριβή γνώση του εθνικού δικαίου και ως προς τα οποία η παροχή συμβουλών ή/και συνδρομής σε θέματα εθνικού δικαίου αποτελεί ουσιώδες και σταθερό στοιχείο της ασκήσεως των επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί, κατά παρέκκλιση από την αρχή αυτή, να επιβάλλει δοκιμασία επάρκειας ή την πρακτική άσκηση προσαρμογής. […]

2.      Ωστόσο, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να εφαρμόζει σωρευτικά τις διατάξεις της παραγράφου 1, στοιχεία α΄ και β΄.»

 Η εθνική νομοθεσία

 Τα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 89/48 στο εθνικό δίκαιο

8        Σκοπός του προεδρικού διατάγματος 165/2000, της 28ης Ιουνίου 2000 (ΦΕΚ A΄ 149), όπως τροποποιήθηκε με τα προεδρικά διατάγματα 373/2001, της 22ας Οκτωβρίου 2001 (ΦΕΚA΄ 251), και 385/2002, της 31ης Δεκεμβρίου 2002 (ΦΕΚ A΄ 334) (στο εξής: ΠΔ 165/2000), είναι η μεταφορά της οδηγίας 89/48 στην ελληνική έννομη τάξη.

9        Κατά τον τρόπο αυτό, τα άρθρα 2, παράγραφοι 5 και 7, 3, 4, παράγραφος 1, στοιχείο α΄, και 5 του ΠΔ 165/2000 επαναλαμβάνουν αντιστοίχως τα προαναφερθέντα άρθρα 1, στοιχεία ε΄ και ζ΄, 2, πρώτο εδάφιο, 3, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α΄, και 4 της οδηγίας 89/48.

10      Εξάλλου, το άρθρο 10 του ΠΔ 165/2000 προβλέπει τη σύσταση του ΣΑΕΙΤΤΕ ως συλλογικού οργάνου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αρμοδιότητα του οποίου δυνάμει του άρθρου 11 του διατάγματος αυτού είναι να αποφαίνεται επί των αιτήσεων αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 89/48.

 Τα επαγγέλματα του μηχανολόγου μηχανικού και του ηλεκτρολόγου μηχανικού

11      Στην Ελλάδα τα επαγγέλματα του μηχανολόγου μηχανικού και του ηλεκτρολόγου μηχανικού είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένα και ασκούνται αποκλειστικώς από μέλη του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (στο εξής: TEE).

12      Το προεδρικό διάταγμα της 27.11/14.12.1926, περί κωδικοποιήσεως των περί συστάσεως του ΤΕΕ κειμένων διατάξεων (ΦΕΚ Α΄ 430), όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο 1486/1984 (ΦΕΚ A΄ 161) και το προεδρικό διάταγμα 512/1991, της 30.11/12.12.1991 (ΦΕΚ A΄ 190, στο εξής: ΠΔ περί TEE), προβλέπει στο άρθρο 2, παράγραφος 1, ότι υποχρεωτικά εγγράφονται ως μέλη του ΤΕΕ όλοι οι έχοντες την ιθαγένεια κράτους μέλους, «διπλωματούχοι του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, των πολυτεχνικών σχολών της Χώρας και των ισότιμων σχολών του εξωτερικού μετά τη λήψη της άδειας άσκησης του επαγγέλματος».

13      Οι επαγγελματίες αυτοί κατατάσσονται σε εννέα ειδικότητες απαριθμούμενες στο άρθρο 2, παράγραφος 5, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η ειδικότητα του μηχανολόγου μηχανικού αλλά και αυτή του ηλεκτρολόγου μηχανικού.

14      Δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 6, του ΠΔ περί TEE, ειδικότητες που δεν συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτές που ορίζει το άρθρο 2, παράγραφος 5, του διατάγματος αυτού εντάσσονται στη συγγενέστερη ειδικότητα. Ανεξάρτητα από αυτό, το μέλος του ΤΕΕ του οποίου η κατάσταση διέπεται από το εν λόγω άρθρο 2, παράγραφος 6, του ΠΔ περί TEE έχει τα επαγγελματικά δικαιώματα της ειδικότητας ή μόνο της εξειδίκευσης που αναφέρεται στην άδεια άσκησης επαγγέλματος, όπως καθορίζονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία.

15      Το άρθρο 4, παράγραφος 3, του ΠΔ περί TEE ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι το ΤΕΕ διενεργεί τις εξετάσεις, χορηγεί τις άδειες άσκησης επαγγέλματος των μηχανικών, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, και τηρεί τα μητρώα των μηχανικών.

16      Στο πλαίσιο αυτό, τα άρθρα 1 και 4 του νόμου 1225/1981, της 30ής και 31ης Δεκεμβρίου 1981 (ΦΕΚ B΄ 713), αναθέτουν στο ΤΕΕ την αρμοδιότητα για τη χορήγηση της άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος στην Ελλάδα στους διπλωματούχους μηχανικούς των ανώτατων σχολών του εσωτερικού και ισοτίμων ανώτατων σχολών του εξωτερικού. Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 3, του νόμου αυτού, το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις των διπλωματούχων μηχανικών ανώτατων σχολών του εξωτερικού με ειδικότητες που δεν είναι αντίστοιχες με αυτές διπλωματούχων μηχανικών ανώτατων σχολών του εσωτερικού.

17      Βάσει του νόμου 1225/1981, με την κοινή απόφαση ΕΔ 5/4/339, της 14ης Σεπτεμβρίου και 5ης Οκτωβρίου 1984, του Υπουργού Δημοσίων Έργων και του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων καθορίστηκε η διαδικασία χορηγήσεως, από το ΤΕΕ, της άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος του μηχανικού.

 Οι διαφορές της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα

 Υπόθεση C-422/09 (Β. Βανδώρου)

18      Κατόπιν παρακολουθήσεως μαθημάτων μεταπτυχιακού επιπέδου και εξετάσεων στο London Guildhall University (Πανεπιστήμιο Guildhall του Λονδίνου) (Ηνωμένο Βασίλειο) κατά την περίοδο μεταξύ Σεπτεμβρίου 1994 και Φεβρουαρίου 1997, η Β. Βανδώρου απέκτησε τον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών «Master of Business Administration». Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, εργαζόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο και, ειδικότερα, στην εταιρεία Elf Oil Ltd (στο εξής: Elf Oil).

19      Στις 15 Αυγούστου 1997 η Β. Βανδώρου ενεγράφη στο Σώμα Εγκεκριμένων Ορκωτών Λογιστών του Ηνωμένου Βασιλείου (Association of Chartered Certified Accountants, στο εξής: ACCA). Αφού ολοκλήρωσε επιτυχώς κύκλο σχετικών εξετάσεων και κατόπιν συμπληρώσεως της απαιτουμένης εγκεκριμένης επαγγελματικής προϋπηρεσίας στον τομέα της λογιστικής/ελεγκτικής, έγινε επίσημο μέλος της επαγγελματικής αυτής οργανώσεως στις 17 Απριλίου 2000 και της απονεμήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος του «Chartered Certified Accountant» (ελεγκτή/ορκωτού λογιστή). Κατά το ανωτέρω διάστημα, η Β. Βανδώρου εργαζόταν στην Ελλάδα στην ανώνυμη ελεγκτική εταιρεία Pricewaterhouse Coopers (στο εξής: Pricewaterhouse Coopers).

20      Στις 10 Απριλίου 2002 η Β. Βανδώρου υπέβαλε αίτηση στο ΣΑΕΙΤΤΕ, προκειμένου να της αναγνωρισθεί το δικαίωμα να ασκεί στην Ελλάδα το επάγγελμα του λογιστή-φοροτεχνικού.

21      Προσκόμισε πιστοποιητικά, τα οποία πιστοποιούσαν ότι είχε δικαίωμα ασκήσεως επαγγέλματος στο Ηνωμένο Βασίλειο ως «Chartered Certified Accountant» και τα οποία περιέγραφαν τις δραστηριότητες που περιλαμβάνει το επάγγελμα αυτό. Εξάλλου, επικαλέστηκε την επαγγελματική πείρα που απέκτησε στις Elf Oil και Pricewaterhouse Coopers και προσκόμισε τις αντίστοιχες βεβαιώσεις που εξέδωσαν οι εν λόγω εταιρίες.

22      Με την υπ’ αριθ. 80/23.10.2004 πράξη (στο εξής: πρώτη προσβαλλομένη πράξη), το ΣΑΕΙΤΤΕ διαπίστωσε ότι το επάγγελμα του λογιστή είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι η Β. Βανδώρου, ως κάτοχος του επαγγελματικού τίτλου «Chartered Certified Accountant», χορηγηθέντος από τον ACCA, επαγγελματική οργάνωση του Ηνωμένου Βασιλείου, έπρεπε να θεωρηθεί κάτοχος διπλώματος λογιστή σύμφωνα με την οδηγία 89/48 και το ΠΔ 165/2000. Το ΣΑΕΙΤΤΕ έκρινε, περαιτέρω, ότι στην περίπτωση της Β. Βανδώρου προσήκουν μέτρα αναπληρώσεως «λόγω ουσιωδών διαφορών στο πρόγραμμα σπουδών της, σε σχέση με την εκπαίδευση των λογιστών στην Ελλάδα». Αποφάσισε συνεπώς τη συγκρότηση τριμελούς επιτροπής προς εξειδίκευση του περιεχομένου των μέτρων που προσήκουν στην περίπτωση της αιτούσας.

23      Βάσει της αποφάσεως της τριμελούς αυτής επιτροπής, το ΣΑΕΙΤΤΕ επέβαλε ακολούθως με την υπ’ αριθ. 89/25.10.2004 πράξη (στο εξής: δεύτερη προσβαλλόμενη πράξη) στη Β. Βανδώρου ως μέτρο αναπληρώσεως, προκειμένου να της αναγνωρισθεί το δικαίωμα ασκήσεως στην Ελλάδα του επαγγέλματος του λογιστή-φοροτεχνικού, την υποχρέωση να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας στο εσωτερικό δίκαιο και, συγκεκριμένα, στο εταιρικό, εμπορικό, εργατικό και φορολογικό δίκαιο, καθόσον η άσκηση του επαγγέλματος του λογιστή-φοροτεχνικού προϋποθέτει επακριβή γνώση του εθνικού δικαίου. Κατ’ επίκληση του άρθρου 5 του ΠΔ 165/2000, για τη μεταφορά στην εσωτερική έννομη τάξη του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, τρίτο εδάφιο, της οδηγίας 89/48, το ΣΑΕΙΤΤΕ επισήμανε ότι η B. Βανδώρου δεν μπορούσε να επιλέξει μεταξύ δοκιμασίας επάρκειας και πρακτικής ασκήσεως προσαρμογής, δεδομένου ότι το επάγγελμα του λογιστή-φοροτεχνικού είναι επάγγελμα «η εξάσκηση του οποίου απαιτεί επακριβή γνώση του εθνικού δικαίου και ως προς το οποίο η παροχή συμβουλών ή/και συνδρομής σε θέματα εθνικού δικαίου αποτελεί ουσιώδες και σταθερό στοιχείο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων».

24      Τέλος, το ΣΑΕΙΤΤΕ έκρινε ότι η επαγγελματική πείρα που η Β. Βανδώρου απέκτησε στην Ελλάδα στο πλαίσιο της εργασίας της στην Pricewaterhouse Coopers δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη. Συγκεκριμένα, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 5, του ΠΔ 165/200, το οποίο ορίζει, όπως και το άρθρο 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 89/48, την «επαγγελματική πείρα» ως τη νόμιμη και πραγματική άσκηση του σχετικού επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος, δεδομένου ότι η Β. Βανδώρου δεν ήταν κάτοχος αδείας ασκήσεως επαγγέλματος λογιστή στην Ελλάδα κατά το διάστημα που απέκτησε την εν λόγω πείρα.

25      Η Β. Βανδώρου άσκησε κατόπιν τούτου δύο αιτήσεις ακυρώσεως κατά της πρώτης και δεύτερης προσβαλλόμενης πράξεως αντιστοίχως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

26      Όσον αφορά την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η πράξη αυτή έπρεπε να ακυρωθεί λόγω πλημμελούς αιτιολογίας, καθώς υποχρεώνει τη B. Βανδώρου να υποβληθεί σε μέτρα αναπληρώσεως. Ειδικότερα, το ΣΑΕΙΤΤΕ αρκέσθηκε να αναφερθεί, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, σε «ουσιώδεις διαφορές στο πρόγραμμα σπουδών», ενώ όφειλε να αναφερθεί, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, στους τομείς γνώσεων τους οποίους αφορά η εκπαίδευση που έλαβε η Β. Βανδώρου και στους τομείς γνώσεων που καλύπτει το αντίστοιχο ελληνικό δίπλωμα, να εντοπίσει τις μεταξύ των τομέων αυτών διαφορές και, τέλος, να διατυπώσει κρίση, πλήρως και ειδικώς αιτιολογημένη, περί του ουσιώδους χαρακτήρα των εν λόγω διαφορών.

27      Όσον αφορά τη δεύτερη προσβαλλόμενη πράξη, το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι το κύρος αυτής εξαρτάται από το κύρος της πρώτης προσβαλλόμενης πράξεως και ότι, κατά συνέπεια, η ακύρωση της πρώτης συνεπάγεται την ακύρωση της δεύτερης.

28      Εντούτοις, το Συμβούλιο της Επικρατείας εκτιμά ότι, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εξετασθεί και ο λόγος ακυρώσεως, κατά τον οποίον η προσβαλλόμενη με την εν λόγω δεύτερη αίτηση πράξη αιτιολογείται πλημμελώς κατά το μέρος που, με την πράξη αυτήν, το ΣΑΕΙΤΤΕ εκτίμησε ότι, προκειμένου να κριθεί αν η Β. Βανδώρου θα υποβληθεί σε μέτρα αναπληρώσεως, δεν έπρεπε να ληφθεί καθόλου υπόψη η κτηθείσα στην Ελλάδα επαγγελματική πείρα της. Κατά την κρίση του αιτούντος δικαστηρίου, η εξέταση του λόγου τούτου είναι αναγκαία, προκειμένου, διά του εντοπισμού των ζητημάτων που οφείλει να ερευνήσει η Διοίκηση μετά την ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων, να προσδιορισθούν επακριβώς οι υποχρεώσεις της κατά το στάδιο της συμμορφώσεως της προς την ακυρωτική απόφαση και να παρασχεθεί, έτσι, στη Β. Βανδώρου, λαμβανομένης υπόψη και της αρχής της οικονομίας της δίκης, πλήρης και αποτελεσματική δικαστική προστασία.

29      Υπό τις συνθήκες αυτές το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως και να θέσει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

«Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48 […], ως “επαγγελματική πείρα”, λαμβανόμενη υπόψη από την αρμόδια εθνική αρχή, προκειμένου να κριθεί αν οι γνώσεις που απέκτησε ο ενδιαφερόμενος λόγω της πείρας της αυτής είναι ικανές να καλύψουν, πλήρως ή εν μέρει, την ουσιώδη διαφορά μεταξύ των τομέων γνώσεων που καλύπτει η ληφθείσα από τον ενδιαφερόμενο εκπαίδευση στο κράτος μέλος προελεύσεως και των τομέων γνώσεων που καλύπτει το απαιτούμενο στο κράτος μέλος υποδοχής δίπλωμα, νοείται και η πείρα, η οποία συγκεντρώνει σωρευτικώς τα εξής χαρακτηριστικά:

α)      εκτήθη από τον ενδιαφερόμενο μετά την κτήση του διπλώματος που της εξασφαλίζει πρόσβαση σε συγκεκριμένο, νομοθετικώς κατοχυρωμένο, επάγγελμα στο κράτος μέλος προελεύσεως,

β)      εκτήθη στο πλαίσιο ασκηθείσης στο κράτος μέλος υποδοχής επαγγελματικής δραστηριότητος, η οποία δεν ταυτίζεται μεν με το νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα, στο δικαίωμα ασκήσεως του οποίου στο κράτος μέλος υποδοχής αφορά η υποβληθείσα κατ’ επίκληση της οδηγίας 89/48 […] αίτηση του ενδιαφερομένου (και το οποίο δεν μπορεί, άλλωστε, να ασκηθεί νομίμως στο κράτος μέλος υποδοχής προ της αποδοχής της εν λόγω αιτήσεως), είναι, όμως, κατά τη σχετική ουσιαστική κρίση της αρμόδιας για την κρίση της αιτήσεως εθνικής αρχής, επαγγελματική δραστηριότητα εμφανιζόμενη ως συναφής με το ως άνω, νομοθετικώς κατοχυρωμένο, επάγγελμα και

γ)      κρίνεται, κατά την ουσιαστική εκτίμηση της προμνησθείσης εθνικής αρχής, ως ικανή, λόγω της ανωτέρω συνάφειας, να καλύψει, τουλάχιστον εν μέρει, τις ουσιώδεις διαφορές μεταξύ των τομέων γνώσεων στους οποίους αφορά η εκπαίδευση που έλαβε ο ενδιαφερόμενος στο κράτος μέλος προελεύσεως και των τομέων γνώσεων που καλύπτει το αντίστοιχο δίπλωμα στο κράτος μέλος υποδοχής;»

 Υπόθεση C-425/09 (Β. Γιανκούλης)

30      Ο Β. Γιανκούλης είναι κάτοχος πτυχίου του Τμήματος Μηχανολογίας της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΤΕΙ) Καβάλας (Ελλάδα) καθώς και του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών «Master of Science» του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Cranfield (Ηνωμένο Βασίλειο) στον τομέα της Μηχανικής Παραγωγικών Συστημάτων.

31      Στις 17 Απριλίου 1996 προσελήφθη από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου ΑΕ» (στο εξής: Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου). Εργάστηκε στο Τμήμα Χυτηρίων αυτής μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1997 ως υπομηχανικός συντηρήσεως και ως προϊστάμενος μηχανολογικής συντηρήσεως χυτηρίων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2000.

32      Από τις 12 Ιουλίου 2000 ο Β. Γιανκούλης είναι μέλος του Institution of Mechanical Engineers (Ίδρυμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Ηνωμένου Βασιλείου). Σύμφωνα με το από 8 Νοεμβρίου 2000 πιστοποιητικό του εν λόγω ιδρύματος, δικαιούται να χρησιμοποιεί τον τίτλο του «Chartered Engineer». Η εγγραφή του στο μητρώο των Chartered Engineers εχώρησε ενόψει των ακαδημαϊκών του προσόντων και της κτηθείσης στην Ελλάδα επαγγελματικής του πείρας.

33      Από 1ης Ιανουαρίου 2002 ο Β. Γιανκούλης εργάσθηκε στο ενοποιημένο τμήμα χυτηρίων και συνεχούς χύτευσης της Ελληνικής Βιομηχανίας Αλουμινίου ως υπομηχανικός συντηρήσεως.

34      Στις 9 Μαρτίου 2001 ο Β. Γιανκούλης υπέβαλε αίτηση προς το ΣΑΕΙΤΤΕ, με την οποία ζήτησε να του αναγνωρισθεί το δικαίωμα ασκήσεως στην Ελλάδα του επαγγέλματος του μηχανολόγου μηχανικού. Εκτός από τα πιστοποιητικά περί της προαναφερθείσας ακαδημαϊκής του εκπαιδεύσεως, προσκόμισε και επιπλέον βεβαίωση σχετικά με την επαγγελματική του πείρα στην Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου.

35      Κατόπιν πλειόνων συνεδριάσεων, στις οποίες αναβαλλόταν απλώς η έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως, το ΣΑΕΙΤΤΕ αποφάσισε με το υπ’ αριθ. 42/8.4.2002 πρακτικό του (στο εξής: τρίτη προσβαλλόμενη πράξη) ότι η εκπαίδευση του Β. Γιανκούλη στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Καβάλας διέφερε ουσιωδώς από την αντίστοιχη προσφερόμενη στα Πολυτεχνικά Τμήματα των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας και ότι η επαγγελματική του πείρα, που περιορίζεται στην Ελλάδα, δεν κτήθηκε στο πλαίσιο ασκήσεως του επαγγέλματος του μηχανολόγου μηχανικού. Το ΣΑΕΙΤΤΕ αποφάσισε, περαιτέρω, ότι στην περίπτωση του Β. Γιανκούλη προσήκουν μέτρα αναπληρώσεως, προκειμένου να αντισταθμισθούν οι ουσιώδεις διαφορές στην εκπαίδευση του, και συγκρότησε τριμελή επιτροπή προς εξειδίκευση του περιεχομένου αυτών των μέτρων αναπληρώσεως.

36      Η συγκροτηθείσα σχετικώς επιτροπή εισηγήθηκε, με το από 12 Νοεμβρίου 2002 πρακτικό της, την εξέταση του Β. Γιανκούλη ή την άσκηση του για τρία έτη σε τέσσερα γνωστικά αντικείμενα, προκειμένου να ανταποκριθεί στα θεματικά πεδία των βασικών γνώσεων του μηχανολόγου μηχανικού, και σε επτά γνωστικά αντικείμενα, προκειμένου να καλυφθούν οι τομείς γνώσεων ως προς το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου μηχανικού.

37      Κατόπιν δύο ακόμη αναβολών λήψεως αποφάσεως, το ΣΑΕΙΤΤΕ εξέδωσε την υπ’ αριθ. 87/21.9.2004 πράξη (στο εξής: τέταρτη προσβαλλόμενη πράξη), με την οποία αποφασίσθηκε να μην γίνει δεκτή η εισήγηση της ως άνω επιτροπής για την επιβολή στον αιτούντα μέτρων αναπληρώσεως αφορώντων το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου μηχανικού. Έτσι, το ΣΑΕΙΤΤΕ επέβαλε στον Β. Γιανκούλη, ως μέτρα αναπληρώσεως, εξέταση ή άσκηση υπό επίβλεψη επί τρία έτη στα ακόλουθα γνωστικά αντικείμενα του τομέα μηχανολόγου μηχανικού: «Θερμοτεχνική-Θερμοκινητήρες-Θερμικές εγκαταστάσεις. Ψυκτικές εγκαταστάσεις-Κλιματισμός. Ανυψωτικές εγκαταστάσεις. Υδραυλικές εγκαταστάσεις και αντλιοστάσια».

38      Ο Β. Γιανκούλης άσκησε κατόπιν τούτου αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και ζήτησε την ακύρωση, μεταξύ άλλων της τρίτης και τέταρτης προσβαλλόμενης πράξεως.

39      Όσον αφορά την τρίτη προσβαλλόμενη πράξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η πράξη αυτή έπρεπε να ακυρωθεί λόγω πλημμελούς αιτιολογίας, καθόσον επέβαλε στον Β. Γιανκούλη μέτρα αναπληρώσεως. Ειδικότερα, το ΣΑΕΙΤΤΕ αρκέσθηκε να αναφερθεί, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, σε ουσιώδεις διαφορές στο πρόγραμμα σπουδών, ενώ όφειλε να αναφερθεί, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, στους τομείς γνώσεων τους οποίους αφορά η εκπαίδευση που έλαβε συνολικά ο αιτών και στους τομείς των γνώσεων οι οποίοι αποτελούν το περιεχόμενο των σπουδών που οδηγούν στην Ελλάδα στην απόκτηση διπλώματος παρέχοντος, κατά νόμο, δικαίωμα ασκήσεως των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων του μηχανολόγου μηχανικού, να εντοπίσει τις μεταξύ των τομέων αυτών διαφορές και, τέλος, να διατυπώσει κρίση, πλήρως και ειδικώς αιτιολογημένη, περί του ουσιώδους χαρακτήρα των εν λόγω διαφορών.

40      Όσον αφορά την τέταρτη προσβαλλόμενη πράξη, το αιτούν δικαστήριο έκρινε ότι το κύρος αυτής εξαρτάται από το κύρος της τρίτης προσβαλλόμενης πράξεως και ότι, κατά συνέπεια, η ακύρωση της τρίτης συνεπάγεται την ακύρωση της τέταρτης.

41      Εντούτοις, το Συμβούλιο της Επικρατείας εκτιμά ότι, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εξετασθεί και ο λόγος ακυρώσεως, κατά τον οποίον η προσβαλλόμενη με την εν λόγω τέταρτη πράξη αιτιολογείται πλημμελώς κατά το μέρος που, υιοθετώντας την εισήγηση της τριμελούς επιτροπής, το ΣΑΕΙΤΤΕ έκρινε ότι κατά την επιβολή μέτρων αναπληρώσεως δεν ήταν ληπτέα υπόψη η κτηθείσα στην Ελλάδα επαγγελματική πείρα του αιτούντος. Κατά την κρίση του αιτούντος δικαστηρίου, η εξέταση του λόγου αυτού δεν είναι αλυσιτελής, αλλά αποβαίνει, αντιθέτως, αναγκαία, προκειμένου, διά του εντοπισμού των ζητημάτων που οφείλει να ερευνήσει η Διοίκηση μετά την ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων, να προσδιορισθούν επαρκώς οι υποχρεώσεις της κατά το στάδιο της συμμορφώσεώς της προς την ακυρωτική απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου και να παρασχεθεί, έτσι, στον Β. Γιανκούλη –λαμβανομένης υπ’ όψη και της αρχής της οικονομίας της δίκης– πλήρης και αποτελεσματική δικαστική προστασία.

42      Στο πλαίσιο της εξετάσεως αυτού του λόγου ακυρώσεως, το αιτούν δικαστήριο έχει αμφιβολίες ως προς το ζήτημα αν η επαγγελματική πείρα που απέκτησε ο Β. Γιανκούλης μετά την απόκτηση του τίτλου του «Chartered Engineer» συνιστά «επαγγελματική πείρα» που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48.

43      Υπό τις συνθήκες αυτές το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

«Ο όρος “επαγγελματική πείρα” στην διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48 […] αντιστοιχεί στον όρο “επαγγελματική πείρα”, του οποίου ο ορισμός δίδεται στο άρθρο 1, στοιχείο ε΄, της ιδίας οδηγίας, και μπορεί να νοηθεί ως η πείρα που συγκεντρώνει σωρευτικώς τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

α)      εκτήθη από τον ενδιαφερόμενο μετά την κτήση του διπλώματος που του εξασφαλίζει πρόσβαση σε συγκεκριμένο, νομοθετικώς κατοχυρωμένο, επάγγελμα στο κράτος μέλος προελεύσεως,

β)      εκτήθη στο πλαίσιο ασκήσεως του αυτού επαγγέλματος για το οποίο υποβάλλεται η κατ’ επίκληση της οδηγίας 89/48 […] αίτηση (βλ. τους όρους “the profession concerned”, “la profession concernée”, “der betreffende Beruf”, που χρησιμοποιούνται στο αγγλικό, γαλλικό και γερμανικό κείμενο της οδηγίας, αντιστοίχως) και

γ)      η εν λόγω επαγγελματική δραστηριότητα έχει ασκηθεί νομίμως, ήτοι υπό τους όρους και προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας του κράτους μέλους, στο οποίο έλαβε χώρα, ούτως ώστε να αποκλείεται η συνεκτίμηση πείρας κτηθείσης στο συγκεκριμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής προ της αποδοχής της αιτήσεως, εφ’ όσον στο κράτος μέλος υποδοχής το συγκεκριμένο επάγγελμα δεν μπορεί να ασκηθεί νομίμως προ της αποδοχής της αιτήσεως [υπό την επιφύλαξη βεβαίως εφαρμογής του άρθρου 5 της οδηγίας, που επιτρέπει υπό όρους –προς πραγματοποίηση επαγγελματικής εκπαιδεύσεως που δεν έγινε στο κράτος μέλος προελεύσεως– την άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής με τη βοήθεια αναγνωρισμένου επαγγελματία];

 Υπόθεση C-426/09 (Ι. Ασκοξυλάκης)

44      Ο Ι. Ασκοξυλάκης είναι κάτοχος πτυχίου Φυσικής του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης (Ελλάδα) καθώς και μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στη Μηχανολογία των Επικοινωνιών του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Πληροφορικής του Πολυτεχνείου του Μονάχου (Γερμανία). Το δίπλωμα αυτό του παρέχει το δικαίωμα να ασκεί στη Γερμανία επαγγελματικές δραστηριότητες στον τομέα της μηχανικής επικοινωνιών, οι οποίες είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενες στη χώρα αυτή.

45      Στις 21 Οκτωβρίου 2003 ο Ι. Ασκοξυλάκης υπέβαλε αίτηση προς το ΣΑΕΙΤΤΕ, με την οποία ζήτησε να του αναγνωρισθεί το δικαίωμα ασκήσεως στην Ελλάδα του επαγγέλματος του μηχανικού επικοινωνιών. Μαζί με τα σχετικά με την ακαδημαϊκή εκπαίδευσή του δικαιολογητικά, προσκόμισε επιπροσθέτως και βεβαίωση του Ινστιτούτου Πληροφορικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (στο εξής: ΙΤΕ) ότι είχε συνάψει σύμβαση μισθώσεως έργου για το χρονικό διάστημα από την 1η Αυγούστου 2002 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003 στο πλαίσιο ερευνητικών προγραμμάτων του Ινστιτούτου και ότι από την 1η Μαρτίου 2003 εργάσθηκε ως ειδικός τεχνικός επιστήμων και ειδικότερα στο Εργαστήριο «Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων». Κατόπιν αιτήσεως του ΣΑΕΙΤΤΕ, ο Ι. Ασκοξυλάκης προσκόμισε επιπροσθέτως δεύτερη βεβαίωση του ΙΤΕ, στην οποία περιγραφόταν το αντικείμενο της εργασίας του εντός του εν λόγω Ινστιτούτου.

46      Με την υπ’ αριθ. 87/21.9.2004 πράξη του (στο εξής: πέμπτη προσβαλλόμενη πράξη), το ΣΑΕΙΤΤΕ αποφάσισε την επιβολή στον Ι. Ασκοξυλάκη μέτρων αναπληρώσεως, ώστε να καλυφθούν οι διαφορές στους τομείς γνώσεων που είναι ουσιωδώς διαφορετικοί από εκείνους που καλύπτονται από την παρεχομένη στα ελληνικά Πολυτεχνεία εκπαίδευση για το επάγγελμα του μηχανικού ηλεκτρονικών υπολογιστών, τηλεπικοινωνιών και δικτύων στην Ελλάδα. Το ΣΑΕΙΤΤΕ αποφάσισε εξάλλου τη συγκρότηση τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να εξειδικεύσει το περιεχόμενο αυτών των μέτρων αναπληρώσεως.

47      Η συσταθείσα επιτροπή, με το από 10 Φεβρουαρίου 2005 πρακτικό της, εισηγήθηκε δοκιμασία επάρκειας ή πρακτική άσκηση προσαρμογής επί τρία έτη στους εξής τομείς γνωστικών αντικειμένων: «Α. Σχεδιασμός ψηφιακών, ηλεκτρικών και αναλογικών κυκλωμάτων. Ανάλυση δικτύων. Β. Τομέας Υπολογιστών. Συστήματα Μικροϋπολογιστών. Λειτουργικά Συστήματα Υπολογιστών. Σχεδιασμός και Υλοποίηση Γλωσσών Προγραμματισμού. Αλγόριθμοι και Πολυπλοκότητα. Δομές και Βάσεις δεδομένων. Τεχνολογία Λογισμικού. Γ. Τηλεπικοινωνίες και Δίκτυα. Διαμόρφωση, Φώραση, Εκτίμηση και Διάδοση Σημάτων. Ασύρματες ζεύξεις και Διάδοση. Διαδίκτυο και εφαρμογή του.»

48      Με το υπ’ αριθ. 96/8.3.2005 πρακτικό του (στο εξής: έκτη προσβαλλόμενη πράξη), το ΣΑΕΙΤΤΕ αποφάσισε να υιοθετήσει την εισήγηση αυτή και επέβαλε τα προαναφερθέντα μέτρα αναπληρώσεως στον Ι. Ασκοξυλάκη, χωρίς να λάβει υπόψη την επαγγελματική του πείρα εντός του ΙΤΕ.

49      Ο Ι. Ασκοξυλάκης άσκησε κατόπιν τούτου αίτηση ακυρώσεως μεταξύ άλλων κατά της πέμπτης και έκτης προσβαλλόμενης πράξεως.

50      Κατά πρώτον, όσον αφορά την πέμπτη προσβαλλόμενη πράξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίνει ότι η πράξη αυτή πρέπει να ακυρωθεί, καθόσον επιβάλλει στον Ι. Ασκοξυλάκη μέτρα αναπληρώσεως. Ειδικότερα, το ΣΑΕΙΤΤΕ αρκέσθηκε να αναφερθεί, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, σε ουσιώδεις διαφορές στο πρόγραμμα σπουδών, ενώ όφειλε να αναφερθεί, κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο, στους τομείς γνώσεων, στους οποίους αφορά η εκπαίδευση που έλαβε συνολικά ο Ι. Ασκοξυλάκης και στους τομείς των γνώσεων, οι οποίοι αποτελούν το περιεχόμενο των σπουδών που οδηγούν στην Ελλάδα στην απόκτηση διπλώματος παρέχοντας, κατά νόμο, δικαίωμα ασκήσεως των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων του ηλεκτρολόγου μηχανικού, να εντοπίσει τις μεταξύ των τομέων αυτών διαφορές και, τέλος, να διατυπώσει κρίση, πλήρως και ειδικώς αιτιολογημένη, περί του ουσιώδους χαρακτήρα των εν λόγω διαφορών.

51      Όσον αφορά, κατά δεύτερον, την έκτη προσβαλλόμενη πράξη, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι το κύρος αυτής εξαρτάται από το κύρος της πέμπτης προσβαλλόμενης πράξεως και ότι, κατά συνέπεια, εκ μόνης της ακυρώσεως της πέμπτης πράξεως, ακυρωτέα αποβαίνει σε κάθε περίπτωση και η έκτη.

52      Εντούτοις, το Συμβούλιο της Επικρατείας εκτιμά ότι, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εξετασθεί και ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η έκτη προσβαλλόμενη πράξη αιτιολογείται πλημμελώς, κατά το μέρος που με αυτό το ΣΑΕΙΤΤΕ δεν έλαβε υπ’ όψη την επαγγελματική πείρα που επικαλέσθηκε και απέδειξε ο Ι. Ασκοξυλάκης. Κατά την κρίση του αιτούντος δικαστηρίου, η εξέταση του λόγου αυτού δεν είναι αλυσιτελής, αλλά αποβαίνει, αντιθέτως, αναγκαία, προκειμένου, διά του εντοπισμού των ζητημάτων που οφείλει να ερευνήσει η Διοίκηση μετά την ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων, να προσδιορισθούν επαρκώς οι υποχρεώσεις της κατά το στάδιο της συμμορφώσεώς της προς την ακυρωτική απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου και να παρασχεθεί, έτσι, στον Ι. Ασκοξυλάκη –λαμβανομένης υπόψη και της αρχής της οικονομίας της δίκης– πλήρης και αποτελεσματική δικαστική προστασία.

53      Στο πλαίσιο της εξετάσεως αυτού του λόγου ακυρώσεως, το αιτούν δικαστήριο έχει αμφιβολίες ως προς το ζήτημα αν η απασχόληση του Ι. Ασκοξυλάκη εντός του ΙΤΕ συνιστά «επαγγελματική πείρα» που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48.

54      Υπό τις συνθήκες αυτές το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε να αναστείλει την εκδίκαση της υποθέσεως και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:

«Ο όρος “επαγγελματική πείρα” στην διάταξη του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, της οδηγίας 89/48 […] αντιστοιχεί στον όρο “επαγγελματική πείρα”, του οποίου ο ορισμός δίδεται στο άρθρο 1, στοιχείο ε΄, της ιδίας οδηγίας, και μπορεί να νοηθεί ως η πείρα που συγκεντρώνει σωρευτικώς τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

α)      εκτήθη από τον ενδιαφερόμενο μετά την κτήση του διπλώματος που του εξασφαλίζει πρόσβαση σε συγκεκριμένο, νομοθετικώς κατοχυρωμένο, επάγγελμα στο κράτος μέλος προελεύσεως,

β)      εκτήθη στο πλαίσιο ασκήσεως του αυτού επαγγέλματος για το οποίο υποβάλλεται η κατ’ επίκληση της οδηγίας 89/48 […] αίτηση (βλ. τους όρους “the profession concerned”, “la profession concernée”, “der betreffende Beruf”, που χρησιμοποιούνται στο αγγλικό, γαλλικό και γερμανικό κείμενο της οδηγίας, αντιστοίχως) και

γ)      η εν λόγω επαγγελματική δραστηριότητα έχει ασκηθεί νομίμως, ήτοι υπό τους όρους και προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας του κράτους μέλους, στο οποίο έλαβε χώρα, ούτως ώστε να αποκλείεται η συνεκτίμηση πείρας κτηθείσης στο συγκεκριμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής προ της αποδοχής της αιτήσεως, εφόσον στο κράτος μέλος υποδοχής το συγκεκριμένο επάγγελμα δεν μπορεί να ασκηθεί νομίμως προ της αποδοχής της αιτήσεως [υπό την επιφύλαξη βεβαίως εφαρμογής του άρθρου 5 της οδηγίας, που επιτρέπει υπό όρους –προς πραγματοποίηση επαγγελματικής εκπαιδεύσεως που δεν έγινε στο κράτος μέλος προελεύσεως– την άσκηση του επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής με την βοήθεια αναγνωρισμένου επαγγελματία];»

55      Με την από 3ης Φεβρουαρίου 2009 διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου, αποφασίστηκε η ένωση των υποθέσεων C-422/09, C‑425/09 και C-426/09 προς διευκόλυνση της έγγραφης και της προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως.

 Επί των προδικαστικών ερωτημάτων

56      Από τις δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στο Δικαστήριο προκύπτει ότι και οι τρεις αιτούντες στην κύρια δίκη επιθυμούν να ασκήσουν νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Στην περίπτωση όλων των αιτούντων το ΣΑΕΙΤΤΕ διαπίστωσε ουσιώδεις διαφορές μεταξύ της εκπαιδεύσεως των αιτούντων στην κύρια δίκη και της εκπαιδεύσεως που παρέχεται κατά κανόνα με σκοπό την άσκηση των αντίστοιχων επαγγελμάτων στην Ελλάδα, κατά συνέπεια δε, η εν λόγω αρχή έκρινε αναγκαία την επιβολή μέτρων αναπληρώσεως, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4 της οδηγίας 89/48.

57      Καθορίζοντας το εύρος των εν λόγω μέτρων αναπληρώσεως, ο ΣΑΕΙΤΤΕ έκρινε ότι η πείρα των αιτούντων στην κύρια δίκη δεν ήταν δυνατό να ληφθεί υπόψη, και τούτο χωρίς να εξετάσει αν η πείρα αυτή ήταν ικανή να καλύψει, πλήρως ή μερικώς, τις προαναφερθείσες ουσιώδεις διαφορές στον τομέα της εκπαιδεύσεως.

58      Με τα προδικαστικά του ερωτήματα, τα οποία σκόπιμο είναι να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ’ ουσία να διευκρινιστεί κατά πόσο εθνική αρχή επιφορτισμένη με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη, προβλέποντας ενδεχομένως μέτρα αναπληρώσεως προς κάλυψη των ουσιωδών διαφορών μεταξύ της εκπαιδεύσεως του αιτούντος και της εκπαιδεύσεως που απαιτεί το κράτος μέλος υποδοχής, πείρα ικανή να καλύψει, πλήρως ή μερικώς, τις εν λόγω διαφορές.

59      Συναφώς, επιβάλλεται εξαρχής η διαπίστωση ότι η πείρα που απέκτησαν στο πλαίσιο της εργασίας τους οι αιτούντες της κύριας δίκης, κατά τα παρασχεθέντα στο Δικαστήριο στοιχεία, δεν είναι δυνατό να συνιστά «επαγγελματική πείρα» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 89/48.

60      Ειδικότερα, ο όρος αυτός αφορά, όπως προκύπτει από τον ορισμό της διατάξεως αυτής, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, στοιχεία α΄, γ΄ και δ΄, της ίδιας οδηγίας, την άσκηση νομοθετικά κατοχυρωμένων δραστηριοτήτων, η πρόσβαση στις οποίες ή η άσκηση αυτών εξαρτάται κατά κανόνα, σύμφωνα με νομοθετικές ή κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις, από την κατοχή «διπλώματος» κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου 1, στοιχείο α΄.

61      Ειδικότερα, η πείρα που απέκτησαν οι αιτούντες στην κύρια δίκη πριν την απόκτηση του διπλώματος που τους παρέχει το δικαίωμα ασκήσεως του επίμαχου επαγγέλματος σε κράτος μέλος δεν είναι δυνατό να περιλαμβάνει την άσκηση τέτοιου είδους νομοθετικώς κατοχυρωμένων δραστηριοτήτων. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση της επαγγελματικής πείρας που απέκτησε η Β. Βανδώρου στις Elf Oil και Pricewaterhouse Coopers πριν γίνει μέλος του ACCA καθώς και της πείρας που απέκτησε ο Β. Γιανκούλης στην Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου πριν γίνει μέλος του Ιδρύματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Ηνωμένου Βασιλείου.

62      Εξάλλου, δεν είναι, καταρχήν, δυνατό να θεωρηθεί άσκηση νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων, ακόμη και μετά την απόκτηση διπλώματος παρέχοντος το δικαίωμα ασκήσεως του επίμαχου επαγγέλματος σε κράτος μέλος, ούτε απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος, στο οποίο δεν έχει ακόμη αποκτηθεί η άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος αυτού.

63      Επομένως, η πείρα που απέκτησε η Β. Βανδώρου στην Pricewaterhouse Coopers, εργαζόμενη στην Ελλάδα, μετά την απόκτηση της ιδιότητας μέλους του ACCA δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστεί «επαγγελματική πείρα» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας 89/48. Το ίδιο ισχύει και για την πείρα που απέκτησε ο Β. Γιανκούλης στην Ελληνική Βιομηχανία Αλουμινίου, αφότου έγινε μέλος του Ιδρύματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Ηνωμένου Βασιλείου και την πείρα που απέκτησε ο Ι. Ασκοξυλάκης στο ΙΤΕ.

64      Συνεπώς, δεν προκύπτει από το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 89/48 υποχρέωση συνεκτιμήσεως πείρας, όπως αυτή των αιτούντων στην κύρια δίκη, η οποία δεν είναι «επαγγελματική πείρα» κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ε΄, της οδηγίας αυτής.

65      Υπογραμμίζεται, εντούτοις, ότι τα μέτρα που λαμβάνονται προς εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης πρέπει να είναι σύμφωνα με τις γενικές αρχές του δικαίου αυτού, ιδίως την αρχή της αναλογικότητας. Συνάγεται, συναφώς, από τη νομολογία του Δικαστηρίου ότι το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 της οδηγίας 89/48, το οποίο ρητώς επιτρέπει μέτρα αναπληρώσεως, πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου τα μέτρα αυτά αποδεικνύονται ανάλογα προς τον επιδιωκόμενο σκοπό (βλ. αποφάσεις της 19ης Ιανουαρίου 2006, C-330/03, Colegio, Συλλογή 2006, σ. I-801, σκέψη 24, και της 17ης Απριλίου 2008, C‑197/06, Van Leuken, Συλλογή 2008, σ. I‑2627, σκέψη 39).

66      Όπως έχει, εξάλλου, ήδη διευκρινίσει το Δικαστήριο, ενδέχεται να συνιστά μη δικαιολογημένο εμπόδιο στην πραγματική άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που κατοχυρώνουν τα άρθρα 39 ΕΚ και 43 ΕΚ τυχόν παράλειψη συνεκτιμήσεως από τις αρμόδιες εθνικές αρχές που είναι επιφορτισμένες με την αναγνώριση αποκτηθέντων σε άλλο κράτος μέλος επαγγελματικών τίτλων των σχετικών γνώσεων και των προσόντων που έχει αποκτήσει σε άλλο κράτος μέλος ο ενδιαφερόμενος, ο οποίος επιδιώκει να ασκήσει, στο εθνικό έδαφος, επάγγελμα, η πρόσβαση στο οποίο εξαρτάται, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, από δίπλωμα ή επαγγελματική κατάρτιση (βλ., κατ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 7ης Μαΐου 1991, C‑340/89, Βλασσοπούλου, Συλλογή 1991, σ. I‑2357, σκέψη 15, και της 8ης Ιουλίου 1999, C‑234/97, Fernández de Bobadilla, Συλλογή 1999, σ. I‑4773, σκέψη 33).

67      Πριν επιβληθούν μέτρα αναπληρώσεως προς κάλυψη των διαφορών μεταξύ της εκπαιδεύσεως που παρέχεται στο κράτος μέλος προελεύσεως και της εκπαιδεύσεως που παρέχεται στο κράτος μέλος υποδοχής του ενδιαφερομένου, στις αρμόδιες εθνικές αρχές απόκειται, συνεπώς, να εκτιμήσουν αν ο ενδιαφερόμενος μπορεί να επικαλεστεί τις γνώσεις που απέκτησε, συμπεριλαμβανομένων των γνώσεων που απέκτησε στο κράτος μέλος υποδοχής, στο πλαίσιο πρακτικής εξασκήσεως, προκειμένου να αποδείξει ότι κατέχει τις γνώσεις που απαιτεί το εν λόγω κράτος (βλ., κατ’ αυτή την έννοια, προπαρατεθείσα απόφαση Βλασσοπούλου, σκέψη 20, προπαρατεθείσα C‑234/97, Fernández de Bobadilla, σκέψη 33, της 13ης Νοεμβρίου 2003, C‑313/01, Morgenbesser, Συλλογή 2003, σ. I‑13467, σκέψη 62, και, πιο πρόσφατη, της 10ης Δεκεμβρίου 2009, C‑345/08, Peśla, η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στη Συλλογή, σκέψη 41).

68      Ασφαλώς, η πείρα που αποκτάται κατά την άσκηση του επίμαχου νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος στο κράτος μέλος προελεύσεως είναι συνήθως η πλέον κρίσιμη κατά την εκτίμηση αυτή, γεγονός που δικαιολογεί πλήρως την υποχρέωση που επιβάλλει ρητώς στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 89/48, να λαμβάνει υπόψη τέτοιου είδους πείρα.

69      Εντούτοις, καθόσον κάθε είδους πείρα κατά την άσκηση συγγενών δραστηριοτήτων είναι ικανή να αυξήσει τις γνώσεις του αιτούντος, στην αρμόδια αρχή απόκειται να λαμβάνει υπόψη κάθε είδους πείρα, χρήσιμη για την άσκηση του επαγγέλματος, στο οποίο ζητείται η πρόσβαση. Η ακριβής σημασία που πρέπει να προσδοθεί στην πείρα αυτή καθορίζεται από την αρμόδια αρχή υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων καθηκόντων που ασκήθηκαν, των γνώσεων που αποκτήθηκαν και εφαρμόστηκαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων αυτών καθώς και των αρμοδιοτήτων που ανατέθηκαν και του βαθμού ανεξαρτησίας που παραχωρήθηκε στον εν λόγω ενδιαφερόμενο.

70      Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνεται ότι, συνήθως, η άσκηση δραστηριοτήτων συναφών με νομοθετικώς κατοχυρωμένη δραστηριότητα υπό τον έλεγχο και την ευθύνη νομίμως αναγνωρισμένου επαγγελματία στο κράτος μέλος υποδοχής, καίτοι δεν συνιστά αυτή καθεαυτή άσκηση του οικείου νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος στο εν λόγω κράτος μέλος, παρέχει στον ενδιαφερόμενο χρήσιμες γνώσεις αναμφισβήτητης αξίας. Μολονότι, όπως υποστήριξε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν είναι δυνατό να εξισωθεί η νομίμως κτηθείσα με τη μη νομίμως κτηθείσα πείρα, εντούτοις, αντιθέτως προς τις ανησυχίες που εξέφρασε η Ελληνική Κυβέρνηση στην επ’ ακροατηρίου διαδικασία, η άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας όπως η ανωτέρω περιγραφείσα δεν μπορεί να θεωρηθεί παράνομη, δεδομένου ότι ο ενδιαφερόμενος δεν ασκεί ο ίδιος το κατοχυρωμένο επάγγελμα.

71      Πρέπει να προστεθεί ότι η υποχρέωση συνεκτιμήσεως του συνόλου της σχετικής πείρας του ενδιαφερομένου δεν παύει να υφίσταται λόγω της εκδόσεως οδηγιών σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων (βλ., κατ’ αυτή την έννοια, αποφάσεις της 14ης Σεπτεμβρίου 2000, C‑238/98, Hocsman, C‑238/98, Συλλογή 2000, σ. I‑6623, σκέψεις 23 και 31, της 16ης Μαΐου 2002, C-232/99, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 2002, σ. I-4235, σκέψη 22, καθώς και προπαρατεθείσα Morgenbesser, σκέψη 58).

72      Κατόπιν όλων των προεκτεθέντων, πρέπει να δοθεί η απάντηση στα υποβληθέντα ερωτήματα ότι εθνική αρχή επιφορτισμένη με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη, υποχρεούται δυνάμει των άρθρων 39 ΕΚ και 43 ΕΚ να λαμβάνει υπόψη, προβλέποντας ενδεχομένως μέτρα αναπληρώσεως προς κάλυψη των ουσιωδών διαφορών μεταξύ της εκπαιδεύσεως του αιτούντος και της εκπαιδεύσεως που απαιτεί το κράτος μέλος υποδοχής, κάθε είδους πείρα που είναι ικανή να καλύψει, πλήρως ή μερικώς, τις εν λόγω διαφορές.

 Επί των δικαστικών εξόδων

73      Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) αποφαίνεται:

Εθνική αρχή επιφορτισμένη με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη υποχρεούται δυνάμει των άρθρων 39 ΕΚ και 43 ΕΚ να λαμβάνει υπόψη, προβλέποντας ενδεχομένως μέτρα αναπληρώσεως προς κάλυψη των ουσιωδών διαφορών μεταξύ της εκπαιδεύσεως του αιτούντος και της εκπαιδεύσεως που απαιτεί το κράτος μέλος υποδοχής, κάθε είδους πείρα που είναι ικανή να καλύψει, πλήρως ή μερικώς, τις εν λόγω διαφορές.

(υπογραφές)

---

* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.

Γεια σας, και καλή λευτεριά.

Ένας αδούλωτος μηχανικός